Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ο λόγιος συγγραφέας του «Άρχοντα» Τζον Τόλκιν


Η εξέχουσα πένα του φανταστικού που έφτιαξε έναν πλήρη λογοτεχνικό κόσμο!


Το να συστήσουμε τον συγγραφέα που χάρισε στην ανθρωπότητα τις περιπέτειες του «Χόμπιτ» αλλά και την τριλογία του «Άρχοντα του Δαχτυλιδιών» μόνο υπερβολή μοιάζει!
Ο φιλόλογος-γλωσσολόγος και διαπρεπής ακαδημαϊκός έγραψε το «Χόμπιτ» το 1937 ως παραμύθι για τη νυχτερινή ψυχαγωγία των παιδιών του, γράφοντας παράλληλα λογοτεχνική ιστορία -αν και εν αγνοία του-, καθώς από τις συγγραφικές περιπέτειες του «Άρχοντα» (ξεκίνησαν το 1954) θα γεννιόταν ένα τελείως ιδιότυπο λογοτεχνικό σύμπαν, με τη δική του ζωή και την κατάδική του γλώσσα!
Ο δομημένος μέχρι και την πιο μικρή λεπτομέρεια κόσμος της Μέσης Γης και οι περίπλοκες γλωσσικές διάλεκτοι που σκαρφίστηκε ο Τόλκιν για να αφηγηθεί τις ιστορίες της δημοφιλέστατης παρέας του τον κατατάσσουν σε έναν από τους κορυφαίους συγγραφείς του φανταστικού της νεότερης γενιάς, καθώς από τη λαοφιλία των βιβλίων του θα αναγεννιόταν το είδος της φανταστικής λογοτεχνίας!
Ο πλουραλισμός των πλασμάτων στο σύμπαν του Τόλκιν, οι πολιτικές συνδηλώσεις που ενέχουν και ο κρυμμένος τρόπος με τον οποίο μίλησε για μια σειρά καυτών θεμάτων της ανθρωπότητας φανερώνουν το ακαδημαϊκό του περιβάλλον, καθώς μιλάμε για λαμπρό λόγιο στοχαστή με λογοτεχνικές αναζητήσεις: ο Τόλκιν πέρασε χρόνια ολόκληρα εφαρμόζοντας τις γλωσσολογικές και φιλολογικές του γνώσεις για να χτίσει προσεκτικά τις γλώσσες, την ιστορία, τους λαούς και τη γεωγραφία της Μέσης Γης! Η συμπαγής μυθολογία του βασίστηκε πράγματι στην τεράστια γνώση του γύρω από την πρώιμη ευρωπαϊκή ιστορία και την κουλτούρα της Βόρειας Ευρώπης.
Ο Τζ. Ρ.Ρ. Τόλκιν έζησε εξάλλου μια άκρως μυθιστορηματική ζωή: πολέμησε στον Α’ Παγκόσμιο, πήρε μέρος στον Β’ Παγκόσμιο και έζησε από πρώτο χέρι τη φρίκη του αιματοκυλίσματος, που άφησε το στίγμα της στα βιβλία του.
Πολύ πριν από τις υπερεπιτυχημένες ταινίες λοιπόν της τριλογίας του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», η καλπάζουσα φαντασία, τα δημιουργήματα και οι χαρακτήρες του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν είχαν γοητεύσει εκατομμύρια αναγνώστες σε ολόκληρο τον κόσμο. Ας δούμε γιατί…
Πρώτα χρόνια Ο Βρετανός Τζον Ρόναλντ Ρούελ Τόλκιν γεννιέται στις 3 Ιανουαρίου 1892 στο Bloemfontein της Νότιας Αφρικής, αν και σύντομα θα βρεθεί πίσω στην Αγγλία: 3 χρόνια μετά τη γέννησή του πεθαίνει ο πατέρας του και η μητέρα παίρνει λίγο αργότερα τον 4χρονο Ρόναλντ (όπως τον έλεγαν οι γονείς του) και τον αδελφό του και επιστρέφουν στα πάτρια εδάφη, στο Μπέρμινχαμ, καθώς δεν είχαν πια τρόπο να ζήσουν.

Η τραγωδία δεν εγκατέλειψε ωστόσο τη φαμίλια και το 1904 αφήνει την τελευταία της πνοή και η μητέρα: τα δυο αδέλφια στέλνονται σε συγγενείς, σε ανάδοχες οικογένειες, μέχρι που καθολικός ιερέας αναλαμβάνει πλήρως την κηδεμονία τους και τα παιδιά επιστρέφουν στο Μπέρμιγχαμ.
Διαπρέποντας στις σχολικές του επιδόσεις, το συνεσταλμένο αγόρι παίρνει το πρώτο του πτυχίο στη γλωσσολογία από το Exeter College, με ειδίκευση στις αγγλοσαξονικές και γερμανικές γλώσσες, αλλά και την κλασική λογοτεχνία. Κατόπιν κατατάχθηκε ως υπολοχαγός στον βρετανικό στρατό και πήρε μέρος στις αιματοβαμμένες μάχες του Α’ Παγκοσμίου, ξεκλέβοντας χρόνο στα χαρακώματα για να επιδίδεται στο αγαπημένο του χόμπι, τη συγγραφή.
Μετά τον πόλεμο ο Τόλκιν επέστρεψε στα πανεπιστημιακά έδρανα για να συνεχίσει τις σπουδές του στη γλωσσολογία. Αφού αποφοιτήσει και από το Πανεπιστήμιο του Λιντς το 1920, λίγα χρόνια αργότερα θα βρεθεί στη φημισμένη Οξφόρδη ως διδακτικό προσωπικό, όντας πια καθηγητής φιλολογίας και γλωσσολογίας, πριν γίνει ένα από τα εκλεκτότερα μέλη του περίφημου βρετανικού πανεπιστημίου!
Την ίδια εποχή οι λογοτεχνικές του αναζητήσεις έγιναν πια το Νο 1 μέλημά του, με τον ίδιο να ιδρύει τον γνωστό λογοτεχνικό κύκλο της Αγγλίας «The Inklings», μέλη του οποίου ήταν οι συγγραφείς του φανταστικού Owen Barfield και C.S. Lewis (του «Χρονικού της Νάρνια»). Και ήταν ακριβώς στην Οξφόρδη, την ώρα που βαθμολογούσε ένα γραπτό, όταν έγραψε αυθόρμητα τη λέξη που θα άλλαζε τη λογοτεχνία του φανταστικού: το «χόμπιτ» εμφανίστηκε στο περιθώριο της πανεπιστημιακής εργασίας που διόρθωνε!
Το πολυβραβευμένο μυθιστόρημα «Το Χόμπιτ» κυκλοφόρησε το 1937 για να διηγηθεί τις περιπέτειες του τοσοδούλη Βilbo Baggins, χαρακτηριζόμενο αρχικά ως παιδικό βιβλίο, παρά το γεγονός ότι ο λόγιος συγγραφέας του αρνιόταν πάντα σθεναρά τον χαρακτηρισμό, αναφέροντας ότι ποτέ δεν το έγραψε για παιδιά (παρά το γεγονός ότι ξεκίνησε σαν παραμύθι για τα παιδιά του). Ο ίδιος ο Τόλκιν φιλοτέχνησε περισσότερα από 100 σχέδια για να συνοδεύσει τη διήγηση.
Παρά την πολύ καλή πορεία του βιβλίου εισπρακτικά, ο κύριος καθηγητής επέστρεψε σύντομα στα πανεπιστημιακά του καθήκοντα, εκδίδοντας γλωσσολογικά και φιλολογικά δοκίμια. Πάντα ωστόσο ξέκλεβε χρόνο από τις ακαδημαϊκές του υποχρεώσεις για να αναπτύξει τη δουλειά που θα τον έκανε γνωστό στα πέρατα της οικουμένης.
Το πρώτο μέρος του «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», η «Συντροφιά του Δαχτυλιδιού», κυκλοφόρησε το 1954 εμπνευσμένη από τους αρχαίους θρύλους της Βόρειας Ευρώπης. Διέθετε χάρτες, δική της γλώσσα και παραδόσεις, ένα πλήρες φανταστικό λογοτεχνικό σύμπαν δηλαδή που όμοιό του σπάνια ξανασυνάντησε ο κόσμος της γραφής!
Οι «Δύο Πύργοι» και «Η Επιστροφή του Βασιλιά» κυκλοφόρησαν το 1955 για να ολοκληρωθεί η τριλογία, φέρνοντας το παγκόσμιο κοινό σε επαφή με ξωτικά, γκόμπλιν, μάγους, νάνους, δέντρα που μιλάνε και όλων των λογιών τα φανταστικά πλάσματα που συναντάμε στον κόσμο του Τόλκιν.
Παρά το γεγονός ότι ούτε από τον «Άρχοντα» έλειψαν οι πικρόχολες κριτικές και τα δηκτικά σχόλια, το παγκόσμιο κύμα των αναγνωστών έκανε την τριλογία μπεστ-σέλερ στα μήκη και τα πλάτη της υφηλίου, με το πράγμα να παίρνει κατόπιν τη μορφή μανίας: οι θαυμαστές του Τόλκιν έφτιαξαν λογοτεχνικές λέσχες για την ανάλυση των βιβλίων, μάθαιναν τις μυθιστορηματικές του γλώσσες και επιδόθηκαν σε όλων των ειδών τις υπερβολές για να τιμήσουν τον συγγραφέα.
Ο Τόλκιν αποσύρθηκε από τα ακαδημαϊκά του καθήκοντα, τη βασική του ενασχόληση στη ζωή, το 1959, εκδίδοντας κατόπιν μια πραγματεία αλλά και μια ποιητική συλλογή («Το φύλλο και το δέντρο»), για να κλείσει τον εκδοτικό του κύκλο με ένα ακόμα μυθιστόρημα του φανταστικού, τον «Σιδερά του Μεγάλου Δασοχωριού».
Η παντοτινή του σύντροφος πέθανε το 1971 και δύο χρόνια αργότερα την ακολούθησε και ο Τζον Τόλκιν, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 2 Σεπτεμβρίου 1973, σε ηλικία 81 ετών…



Κληρονομιά

Τόσο η τριλογία του «Άρχοντα» όσο και το «Χόμπιτ» περιλαμβάνονται στα δημοφιλέστερα λογοτεχνήματα του κόσμου, έχοντας ήδη πουλήσει δεκάδες εκατομμύρια αντίτυπα. Ο σκηνοθέτης Πίτερ Τζάκσον μετέφερε στον κινηματογράφο την ανάρπαστη τριλογία με εντυπωσιακό τρόπο, ενώ πλέον διανύουμε την εποχή της κινηματογραφικής μεταφοράς του «Χόμπιτ», το οποίο θα γίνει κι αυτό κινηματογραφική τριλογία. Μετά τον θάνατο του Τόλκιν, ο γιος του, Κρίστοφερ, αποφάσισε να εκδώσει μια σειρά από έργα που είχε αφήσει ο φοβερός συγγραφέας ημιτελή, τόσο λογοτεχνικά κείμενα του φανταστικού, όσο και ποιήματα, διηγήματα και πανεπιστημιακές μελέτες.
Από τα ανέκδοτα λογοτεχνικά του έργα που κυκλοφόρησαν μεταθανάτια ξεχωρίζουν τα «Σιλμαρίλλιον», «Ατέλειωτες Ιστορίες» και «Τα παιδιά του Χούριν»…

Πηγή http://www.newsbeast.gr/portraita

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Aπομεινάρι από την αρχαία Θάλασσα της Τηθύος νότια της Κρήτης.

Κατα την περιήγηση της ομάδας έρευνας των αστικών μυστικών στο διαδίκτυο ''σκοντάψαμε'' σε ένα άρθρο του πρώτου θέματος με τίτλο Νότια της Κρήτης ο αρχαιότερος ωκεάνιος φλοιός στον κόσμο   το οποίο μας πληροφορεί ότι ο βυθός της Ανατολικής Μεσογείου περιέχει τον αρχαιότερο ωκεάνιο φλοιό στον κόσμο, ηλικίας έως 340 εκατομμυρίων ετών, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Συγκεκριμένα πρόκειται για την υποθαλάσσια περιοχή γνωστή ως Λεκάνη του Ηροδότου , που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κρήτης, νοτιοδυτικά της Κύπρου και βόρεια της Αιγύπτου. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόι Γκρανότ του Πανεπιστημίου Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience". Στους ωκεανούς της Γης λαμβάνει χώρα μια συνεχής ανακύκλωση, καθώς στις λεγόμενες ζώνες καταβύθισης ο φλοιός εισχωρεί στον μανδύα του πλανήτη για να αναδυθεί ξανά μετά από εκατομμύρια χρόνια. Ο βυθός των θαλασσών συνήθως έχει ηλικία όχι μεγαλύτε...

Οι μέλισσες του Μπάκιγχαμ ενημερώθηκαν για τον θάνατο της βασίλισσας - Μία παράδοση αιώνων

      Σύμφωνα με τη Daily Mail Ο 79χρονος Τζον Τσαπλ, μελισσοκόμος του παλατιού, κλήθηκε να εκτελέσει ένα καθήκον, που συνιστά παράδοση αιώνων στη Βρετανία. Έπρεπε να ενημερώσει επισήμως τις δεκάδες χιλιάδες μέλισσες του παλατιού για τον θάνατο της Βασίλισσας Ελισάβετ. Τοποθέτησε μαύρες κορδέλες γύρω από τις κυψέλες και μετά ανακοίνωσε με σιγανή φωνή στους πολυάσχολους «εργάτες» τα θλιβερά νέα. Εξήγησε επίσης ότι ο ο βασιλιάς Κάρολος Γ ́ είναι πλέον ο νέος τους κύριος και ότι θα είναι καλός μαζί τους. Η μακραίωνη παράδοση αυτή της ανακοίνωσης του θανάτου στις μέλισσες στηρίζεται σε μία προκατάληψη που θέλει τις μέλισσες να σταματούν να παράγουν μέλι, εάν δεν ενημερωθούν για τη δυσάρεστη είδηση. Πιστεύεται ότι είναι ένα έθιμο με κέλτικες ρίζες και απαντάται όχι μόνο σε Αγγλία, Ουαλία, Ιρλανδία, Ελβετία, Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία, ακόμη και σε μέρη των ΗΠΑ. «Χτυπάς σε κάθε κυψέλη και λες: «Η κυρία μας πέθανε, αλλά μην φύγεις. Ο νέος κύριός σου θα είναι καλός δάσκαλος για ...

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια. Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.  Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις. Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, ...