Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Περιήγηση στο Κάστρο του Ρίου.

Η ομάδα έρευνας των Αστικών Μυστικών περιηγήθηκε στο χώρο του κάστρου του Ρίου και παρουσιάζει:
Κάστρο του Ρίου
Το κάστρο του Ρίου ή Καστέλι της Πάτρας βρίσκεται στην Αχαΐα στον Δήμο Ρίου. Σήμερα δίπλα στο κάστρο βρίσκεται η Γέφυρα Ρίου-Αντιρίου, δεξιά και αριστερά του η ανατολική και δυτική προβλήτα των φέρυ μπόουτ. Χρησιμοποιείται για πολιτιστικές εκδηλώσεις και είναι τουριστικά επισκέψιμο.
Το κάστρο περιβάλλεται στην μια πλευρά από πλατιά τάφρο η οποία περιέχει θαλασσινό νερό αφού ενώνεται με την θάλασσα η οποία βρέχει το υπόλοιπο κάστρο. Στην τάφρο υπάρχουν δύο εξωτερικοί προμαχώνες που ενώνονται με το κυρίως κάστρο με πέτρινες γέφυρες. Έχει δύο πύλες,την θαλάσσια και την κεντρική.
   

Κατασκευάστηκε από το Σουλτάνο Βαγιαζήτ Β' το 1499 πάνω στα ερείπια τού ναού του Ποσειδώνα, μέσα σε τρεις μόλις μήνες. Μαζί με το απέναντι του Αντιρίου και με την δύναμη πυρός που είχαν έλεγχαν το θαλάσσιο πέρασμα. Το 1533 το καταλαμβάνουν οι Γενοβέζοι με τον Αντρέα Ντόρια αλλά την ίδια χρονιά το ξανά παίρνουν οι Οθωμανοί. Το κάστρο του Ρίου γκρεμίστηκε το 1603 από τους ιππότες της Μάλτας Το 1687 ο Φραγκίσκος Μοροζίνι πολιορκεί το κάστρο του Ρίου και το καταλαμβάνει, αλλά αναγκάζεται να το ανακατασκευάσει αφού η πολιορκία προξένησε μεγάλες καταστροφές στα τείχη. Τότε προστέθηκαν νέοι πύργοι και το κάστρο πήρε την μορφή που έχει σήμερα. Την ίδια εποχή κατασκευάστηκε και ο σημερινός ναός της Ζωοδόχου πηγής. Το κάστρο ξαναπέρασε στην κατοχή των Οθωμανών το 1715, την ίδια περίοδο χρησιμοποιήθηκε και σαν φυλακή. Το 1828 παραδόθηκε στους Γάλλους της εκστρατείας του Μοριά υπό τον Μαιζών, από το 1831 και έως το 1912 μετατράπηκε σε στρατιωτική και πολιτική φυλακή, μάλιστα ο Δήμος Πατρών χρησιμοποιούσε κρατούμενους για την καθαριότητα του Ρίου.
   
Όταν ο Μοροζίνι το 1687 κατέλαβε το Μοριά, οι Ενετοί εκτός τού ότι ξανάκτισαν το Κάστρο τού Μοριά,παράλληλα έκτιζαν και το Κάστρο τού Αντιρίου, πού λέγεται και Κάστρο τής Ρούμελης, και τα εξόπλισαν με 60 κανόνια για το Ρίο, και 30 για το Αντίρριο.
Αναφέρεται δε, ότι κατά την διάρκεια τού Ελληνο-Ιταλικού πολέμου τα δύο Κάστρα ήταν συνδεδεμένα με αλυσίδες(!!) για να εμποδίζουν τη διέλευση πλοίων προς το Κορινθιακό κόλπο.
Λέγεται δε, ως μύθος διότι δεν βρέθηκαν αποδεικτικές καταγραφές,(και το αναφέρουμε με κάθε επιφύλαξη, για του λόγου το αληθές) ότι στο παρελθόν το κάστρο τού Ρίου και το κάστρο των Πατρών συνδέονταν με υπόγειο τούνελ(!!) και ότι στο κάστρο τού Ρίου κατά τη διάρκεια της νύχτας εξαφανίζονταν αρκετοί σκοποί από τις σκοπιές του κάστρου.
Εξαφανίσεις πού αποδίδονται (σύμφωνα με το μύθο πάντοτε, και εφόσον υφίστανται) άλλοτε σε πολεμικές ενέργειες της εποχής και άλλοτε σε κάποιο θαλάσσιο τέρας, πού έβγαινε από τη θάλασσα και τούς άρπαζε!


ΠΗΓΕΣ.
ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ.
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟ ΒΗΜΑ- ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΙΩΑΝΝΗ. Μ. ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗ.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ.- ΑΣΤΙΚΑ ΜΥΣΤΙΚΑ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Aπομεινάρι από την αρχαία Θάλασσα της Τηθύος νότια της Κρήτης.

Κατα την περιήγηση της ομάδας έρευνας των αστικών μυστικών στο διαδίκτυο ''σκοντάψαμε'' σε ένα άρθρο του πρώτου θέματος με τίτλο Νότια της Κρήτης ο αρχαιότερος ωκεάνιος φλοιός στον κόσμο   το οποίο μας πληροφορεί ότι ο βυθός της Ανατολικής Μεσογείου περιέχει τον αρχαιότερο ωκεάνιο φλοιό στον κόσμο, ηλικίας έως 340 εκατομμυρίων ετών, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Συγκεκριμένα πρόκειται για την υποθαλάσσια περιοχή γνωστή ως Λεκάνη του Ηροδότου , που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κρήτης, νοτιοδυτικά της Κύπρου και βόρεια της Αιγύπτου. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόι Γκρανότ του Πανεπιστημίου Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience". Στους ωκεανούς της Γης λαμβάνει χώρα μια συνεχής ανακύκλωση, καθώς στις λεγόμενες ζώνες καταβύθισης ο φλοιός εισχωρεί στον μανδύα του πλανήτη για να αναδυθεί ξανά μετά από εκατομμύρια χρόνια. Ο βυθός των θαλασσών συνήθως έχει ηλικία όχι μεγαλύτε...

Οι μέλισσες του Μπάκιγχαμ ενημερώθηκαν για τον θάνατο της βασίλισσας - Μία παράδοση αιώνων

      Σύμφωνα με τη Daily Mail Ο 79χρονος Τζον Τσαπλ, μελισσοκόμος του παλατιού, κλήθηκε να εκτελέσει ένα καθήκον, που συνιστά παράδοση αιώνων στη Βρετανία. Έπρεπε να ενημερώσει επισήμως τις δεκάδες χιλιάδες μέλισσες του παλατιού για τον θάνατο της Βασίλισσας Ελισάβετ. Τοποθέτησε μαύρες κορδέλες γύρω από τις κυψέλες και μετά ανακοίνωσε με σιγανή φωνή στους πολυάσχολους «εργάτες» τα θλιβερά νέα. Εξήγησε επίσης ότι ο ο βασιλιάς Κάρολος Γ ́ είναι πλέον ο νέος τους κύριος και ότι θα είναι καλός μαζί τους. Η μακραίωνη παράδοση αυτή της ανακοίνωσης του θανάτου στις μέλισσες στηρίζεται σε μία προκατάληψη που θέλει τις μέλισσες να σταματούν να παράγουν μέλι, εάν δεν ενημερωθούν για τη δυσάρεστη είδηση. Πιστεύεται ότι είναι ένα έθιμο με κέλτικες ρίζες και απαντάται όχι μόνο σε Αγγλία, Ουαλία, Ιρλανδία, Ελβετία, Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία, ακόμη και σε μέρη των ΗΠΑ. «Χτυπάς σε κάθε κυψέλη και λες: «Η κυρία μας πέθανε, αλλά μην φύγεις. Ο νέος κύριός σου θα είναι καλός δάσκαλος για ...

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια. Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.  Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις. Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, ...