Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Ρέπλικα της ιστορικής γαλλικής φρεγάτας «Ερμιόνη» επισκέπτης ιστορικών λιμένων στην Αμερική.

Την 1η Ιουλίου 2015 η ρέπλικα της ιστορικής γαλλικής φρεγάτας «Ερμιόνη» φτάνει στο λιμάνι της Νέας Υόρκης.  Με αυτό τον τρόπο τιμάται ο μαρκήσιος Ντε Λαφαγέτ, ο οποίος ταξίδεψε στις ΗΠΑ με σκοπό να μεταφέρει Γάλλους στρατιώτες και χρήματα κατά την διάρκεια της Αμερικανικής επανάστασης. Συγκεκριμένα ο Μαρί Ζοζέφ Πολ Ζιλμπέρ ντε Μοτιέ, μαρκήσιος του Λαφαγιέτ γεννήθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου 1757, στο Σαβανιάκ της Γαλλίας, πλούσιος και με ξακουστό αρχαίο αριστοκρατικό όνομα. Στα 1774, σε ηλικία 17 χρόνων, παντρεύτηκε την κόρη του δούκα ντ’ Αγιέν, με αποτέλεσμα να αποκτήσει τεράστια πολιτική δύναμη στην αυλή του Λουδοβίκου ΙΣΤ’, γεγονός που δεν καλοέβλεπε ο τελευταίος. Σε ηλικία είκοσι χρόνων, ο πόλεμος της ανεξαρτησίας τον συνεπήρε. Στις 30 Ιουνίου 1777, έκπληκτοι οι Αμερικανοί επαναστάτες είδαν τον 20χρονο μαρκήσιο Λαφαγιέτ να φτάνει στη Φιλαδέλφεια και να ζητά να πολεμήσει ως απλός στρατιώτης κατά των Άγγλων. Τον ονόμασαν στρατηγό και τον τοποθέτησαν στο στρατηγείο του Τζορτζ Ουάσινγκτον. Ο νεαρός στρατηγός διακρίθηκε στη μάχη αλλά για τους αποίκους μεγαλύτερη αξία είχε η επιρροή του. Ο Λαφαγιέτ γύρισε στη Γαλλία, στις αρχές του 1779  και βοήθησε να δημιουργηθεί εκστρατευτικό σώμα από 6.000 άνδρες. Τον Απρίλιο του 1780, πολεμούσαν στο πλάι των αποίκων. Νίκησε στη Βιρτζίνια τον λόρδο Κορνουάλις, αρχηγό των αγγλικών δυνάμεων, τον στρίμωξε στο Τζόρτζτάουν, όπου τον παγίδευσε  αναγκάζοντας τον να παραδοθεί. Ο Λαφαγιέτ ήταν πια ο «Ήρωας των Δύο Κόσμων».
Στη Γαλλία, μετείχε στη ζύμωση που οδήγησε στην επανάσταση και στην πτώση της Βαστίλης και οργάνωσε την παρισινή εθνοφρουρά. Φιλελεύθερος δημοκράτης καθώς ήταν, αντιτάχθηκε στο αυτοκρατορικό καθεστώς του Ναπολέοντα καθώς και στον αυταρχισμό του Καρόλου Ι’, μετέχοντας ενεργά στην Ιουλιανή επανάσταση του 1830, υπέρ του Λουδοβίκου Φιλίππου της Ορλεάνης. Η εμμονή του υπέρ των φιλελευθέρων κινημάτων στην Ευρώπη τον έφερε σε σύγκρουση με τα ανάκτορα. Πέθανε στις 20 Μαΐου 1834...

Για την ιστορία, με τον όρο Αμερικανική Επανάσταση ή Πόλεμος της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ ορίζεται ο πόλεμος μεταξύ της Μεγάλης Βρετανίας και των 13 αποικιών της στην αμερικανική ήπειρο (1775-1783).  Ο ένοπλος αγώνας των αποικιών εναντίον της καταπιεστικής μητρόπολης ήταν η κορύφωση των πολιτικών διεργασιών του δεύτερου μισού του 18ου αιώνα. Οι Άγγλοι φορολογούσαν βαριά τις αποικίες τους, γεγονός που προκαλούσε τη δυσφορία των κατοίκων, ιδιαίτερα των πλουσιότερων οι οποίοι ήθελαν να ξεφύγουν από την οικονομική κηδεμονία της Μεγάλης Βρετανίας. Η δυσφορία για τα φορολογικά μέτρα αρχικά αλλά κυρίως για τον φόρο του τσαγιού που διατηρήθηκε για λόγους γοήτρου έπειτα τις πρώτες αντιδράσεις των αποίκων, οδήγησε τους Αμερικανούς όχι μόνο να σταματήσουν να αγοράζουν τσάι αλλά να καταστρέψουν και μεγάλα φορτία τσαγιού, πετώντας τα στην θάλασσα, στο λιμάνι της Βοστόνη στις 16 Δεκεμβρίου 1773. Οι Άγγλοι αντέδρασαν στέλνοντας  4.000 στρατιώτες να καταλάβουν την Βοστόνη...
Στη συνέχεια, όλες οι αποικίες συγκέντρωσαν τους πολιτοφύλακες τους και τις έστειλαν στη Βοστόνη. Οι Αμερικανικές δυνάμεις περικύκλωσαν την Βοστόνη από Βορρά, Νότο και Δύση, όμως άφησαν το λιμάνι υπό αγγλικό έλεγχο, με αποτέλεσμα να έρθουν ενισχύσεις και πολεμοφόδια. Ακολούθησαν πολλές μάχες μεταξύ του Ηπειρωτικού στρατού των επαναστατημένων αποικιών, του οποίου αρχιστράτηγος ορίστηκε ο Τζωρτζ Ουάσινγκτον, και των Αγγλικών δυνάμεων. Η πολιορκία έληξε στις 17 Μαρτίου 1776 με νίκη των αποικιακών δυνάμεων και εκκένωση της πόλης από τους Άγγλους.
Στα επόμενα χρόνια που ακολούθησαν ο πόλεμος γενικεύθηκε. Οι Άγγλοι έστελναν συνεχώς ενισχύσεις και οι Αμερικανοί προσπαθούσαν να κρατήσουν την επανάσταση ζωντανή. Η Γαλλία έστειλε οικονομική ενίσχυση στους επαναστατημένους Αμερικανούς καθώς και στρατεύματα.  Ο αγγλικός στρατός, υπό την ηγεσία του στρατηγού Κορνουάλις, τελικά παραδόθηκε στο Γιόρκταουν της Βιρτζίνια στις 19 Οκτωβρίου 1781. Ο πόλεμος έληξε επίσημα με την συνθήκη του Παρισιού στις 3 Σεπτεμβρίου 1783, με την οποία η Αγγλία παραχωρούσε τα εδάφη της στις ΗΠΑ. Τα τελευταία αγγλικά στρατεύματα εγκατέλειψαν την ήπειρο στις 25 Νοεμβρίου 1783...

Σχεδόν 100 χρόνια αργότερα την 28 Οκτωβρίου του 1886, εγκανιάζεται το άγαλμα της Ελευθερίας, στην νησίδα Λίμπερτυ Άιλαντ (Liberty Island) στην είσοδο του λιμανιού της Νέας Υόρκης.
Η ιδέα του αγάλματος ανήκει στον Γάλλο ιστορικό Εντουάρ ντε Λαμπουλέ, ο οποίος πρότεινε να κατασκευαστεί ένα μνημείο προς τιμήν της γαλλοαμερικανικής φιλίας. Το 1874, ο Φρεντερίκ Μπαρτολντί, έμπειρος γλύπτης, άρχισε να εργάζεται στο Παρίσι για την κατασκευή του, ενώ τη στατική δομή του μελέτησε ο μηχανικός Γκυστάβ Άιφελ, για την κατασκευή ενός τεράστιου χαλύβδινου σκελετού. Τον σκελετό αυτό κάλυψε ο Μπαρτολντί με φύλλα χαλκού σφυρηλατημένα στο χέρι για να δώσει στο άγαλμα την μορφή που ήθελε. Το κολοσσιαίο άγαλμα αποσυναρμολογήθηκε σε 350 κομμάτια και μεταφέρθηκε στις ΗΠΑ το 1885, όπου συναρμολογήθηκε ξανά. Το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών αποφάσισε να τοποθετηθεί στη συγκεκριμένη νησίδα, από όπου είναι ορατό σε όποιον μπαίνει ή βγαίνει από το λιμάνι της Νέας Υόρκης

Όσον αφορά την σημειολογία τόσο του αγάλματος της Ελευθερίας όσο και του ταξιδιού της ρέπλικας ''Ερμιόνης'' οφείλουμε να αναζητήσουμε ομοιότητες που απορρέουν από την ιδέα ότι η ΑμερικανοΓαλλική φιλία σφυρηλατήθηκε στο αμόνι των πολέμων για ανεξαρτησία των πρώτων που δεν θα επιτυγχανόταν προφανώς χωρίς την συνεισφορά των δεύτερων ...!!!
Σήμερα προς τιμή του Μαρκήσιου Ντε Λαφαγιέτ δημιουργήθηκε ένα βραβείο και για πρώτη φορά επιδόθηκε στον βιβλιοθηκονόμο του Κογκρέσου των ΗΠΑ τιμώντας τα 250 χρόνια από γεννήσεως του Μαρκήσιου. (εδώ λεπτομέρειες).

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Η χαμένη αποικία Roanoke και η μυστηριώδης λέξη Croatoan

Croatoan : Μια μυστηριώδης λέξη που έχει κεντρίσει το ενδιαφέρον των απανταχού κυνηγών του μυστηρίου, εδώ και αιώνες. Τι συνέβη στη χαμένη αποικία της Βόρειας Καρολίνας, στο Roanoke Island ; Πολλές θεωρίες έχουν προταθεί αλλά καμιά μέχρι τώρα δεν έχει επικρατήσει ως η πιο πιθανή, αντίθετα ο γρίφος μεγαλώνει. Μια ομάδα εποίκων εξαφανίστηκε στη Βόρεια Αμερική χωρίς κανένα ίχνος και κανείς δεν έχει βρει στοιχεία για την τύχη τους εδώ και αιώνες. Η αποικία Roanoke ήταν ο πρώτος αγγλικός οικισμός στην Αμερική. Αφού έμαθε για μια πλούσια, όμορφη περιοχή στην Αμερική η Βασίλισσα Ελισάβετ Ι, της Αγγλίας, αποφάσισε να προσαρτήσει αυτή τη περιοχή της Βιρτζίνια. Στη συνέχεια, έδωσε στον Sir Walter Raleigh  άδεια να δημιουργήσει μια αποικία. Θα χρηματοδοτούσε και θα σχεδίαζε την εκστρατεία στη περιοχή που βρίσκεται τώρα η Βόρεια Καρολίνα. Ο Raleigh είχε 10 χρόνια για να ολοκληρώσει την αποστολή. Το 1585, μια αποστολή με επικεφαλής τον Sir Richard Grenville, που αποτελούνταν απ

Aπομεινάρι από την αρχαία Θάλασσα της Τηθύος νότια της Κρήτης.

Κατα την περιήγηση της ομάδας έρευνας των αστικών μυστικών στο διαδίκτυο ''σκοντάψαμε'' σε ένα άρθρο του πρώτου θέματος με τίτλο Νότια της Κρήτης ο αρχαιότερος ωκεάνιος φλοιός στον κόσμο   το οποίο μας πληροφορεί ότι ο βυθός της Ανατολικής Μεσογείου περιέχει τον αρχαιότερο ωκεάνιο φλοιό στον κόσμο, ηλικίας έως 340 εκατομμυρίων ετών, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Συγκεκριμένα πρόκειται για την υποθαλάσσια περιοχή γνωστή ως Λεκάνη του Ηροδότου , που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κρήτης, νοτιοδυτικά της Κύπρου και βόρεια της Αιγύπτου. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόι Γκρανότ του Πανεπιστημίου Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience". Στους ωκεανούς της Γης λαμβάνει χώρα μια συνεχής ανακύκλωση, καθώς στις λεγόμενες ζώνες καταβύθισης ο φλοιός εισχωρεί στον μανδύα του πλανήτη για να αναδυθεί ξανά μετά από εκατομμύρια χρόνια. Ο βυθός των θαλασσών συνήθως έχει ηλικία όχι μεγαλύτε

Ένθετος Ζωδιακός Κύκλος σε τοιχογραφία εκκλησίας του Πηλίου.

Η ομάδα έρευνας των αστικών μυστικών θα μας ταξιδέψει στο θρυλικό βουνό της Μαγνησίας, στο όρος Πήλιο. Θα μεταβούμε νοερά στην μαγευτική Τσαγκαράδα ή ακόμη πιο συγκεκριμένα στις Μηλιές. Εκεί το ενδιαφέρον μας προσέλκυσε μια εκλησία, στην κεντρική πλατεία του χωριού. Ο Ιερός Ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στις Μηλιές Πηλίου ο οποίος αποτελεί δείγμα παραδοσιακής αρχιτεκτονικής με ιδιέταιρο κατασκευαστικά χαρακτήρα, αξιόλογες τοιχογραφίες και μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον.  Ο ρυθμός του είναι τρίκλιτη βασιλική με δώδεκα εσωτερικούς τρούλους και αποτελείται από τον πρόναο και τον κυρίως ναό. Χτίστηκε κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, από το 1741 έως το 1774, χωρίς καμπαναριό και με τέτοιο τρόπο ώστε το εξωτερικό του να μην προδίδει την αληθινή φύση του κτιρίου, για την προστασία του.  Από την προφορική παράδοση γνωρίζουμε, ότι η αγιογράφηση έχει γίνει από Αγιορείτη μοναχό και το τέμπλο, που είναι ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο από ξύλο φλαμουριάς και έχει κατασκευαστεί από Ηπειρώτε