Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Μυστηριώδες Εκρεμμές του Φουκώ

Κατά την επίσκεψη μου στην βιβλιοθήκη των αστικών μυστικών, προκειμένου να παραδώσω δύο νέα βιβλία που μας δώρησε ένας φίλος που θέλει να παραμείνει ανώνυμος, εντόπισα το βιβλίο του Ουμπέρτο Έκο που τιτλοφορείται ''Το Εκρεμμές του Φουκώ''. Εξαιτίας των άσχημων καιρικών συνθηκών που επικρατούσαν στην περιοχή κάθισα σε ένα από τα αναγνωστήρια και ξεφυλίζοντας το άρχισαν να περνούν από μπροστά μου όλες οι εικόνες που είχαν αποτυπωθεί στο μυαλό μου από την πρώτη φορά που το διάβασα. Ανάμεσα στις σελίδες του βιβλίου ήταν εμβόλιμα τοποθετημένες μικρές σελίδες  χαρτιού με τις σημειώσεις που είχα κάνει την πρώτη εκείνη φορά που το διάβασα.
Το εκκρεμές του Φουκώ είναι μυθιστόρημα του Ιταλού συγγραφέα και φιλοσόφου Ουμπέρτο Έκο και εκδόθηκε στην Ιταλία το 1988. 

Το εκκρεμές του Φουκώ στο Μουσείο Τεχνών και Επιτηδευμάτων στο Παρίσι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο μυθιστόρημα

Το βιβλίο χωρίζεται σε δέκα κεφάλαια, καθένα από τα οποία φέρει το όνομα ενός Σεφιρόθ. Βρίθει αναφορών στον εσωτερισμό (Καββάλα, αλχημεία και θεωρίες συνωμοσίας) και μάλιστα τόσες, ώστε ο κριτικός και μυθιστοριογράφος Άντονι Μπέργκες (Anthony Burgess) υπέδειξε ότι θα χρειαζόταν να έχει και ευρετήριο. Ο τίτλος του βιβλίου αναφέρεται στο πραγματικό Εκκρεμές του Φουκώ, το οποίο σχεδίασε ο Γάλλος φυσικός Λεόν Φουκώ για να καταδείξει την περιστροφή της Γης και έχει συμβολική σημασία στην πλοκή του μυθιστορήματος. Ορισμένοι πιστεύουν ότι αναφέρεται στον φιλόσοφο Μισέλ Φουκώ σημειώνοντας παράλληλα τη φιλία που συνέδεε τον Έκο με τον Φουκώ, αλλά ο συγγραφέας απορρίπτει τον όποιο σκόπιμο συσχετισμό προς τον Μισέλ Φουκώ κάτι που θεωρείται ως ένα από τα λεπτά λογοτεχνικά του αστεία.
Όσον αφορά την πλοκή στο βιβλίο γίνεται αναφορά σε τρείς επιμελητές εκδόσεων της μορφής που αποκαλείται "Vanity press", οι Τζάκοπο Μπέλμπο, Ντιοταλλέβι και Καζαουμπόν οι οποίοι αφού διάβασαν πάρα πολλά χειρόγραφα σχετικά με τις απόκρυφες θεωρίες συνωμοσίας, επινοούν τη δική τους θεωρία συνωμοσίας για τη δική τους διασκέδαση. Αποκαλούν αυτό το σατυρικό διανοητικό παιχνίδι "Το Σχέδιο". Σταδιακά, παθιάζονται και οι τρεις με το Σχέδιο και μερικές φορές λησμονούν ότι πρόκειται απλά για ένα παιχνίδι. Ακόμη χειρότερα, άλλοι οπαδοί των θεωριών συνωμοσίας μαθαίνουν τα σχετικά με το Σχέδιο και το παίρνουν στα σοβαρά. Ο Μπέλμπο ανακαλύπτει ότι είναι στόχος μιας πραγματικής μυστικής εταιρείας, που πιστεύει ότι κατέχει το κλειδί για την αποκάλυψη του θησαυρού των Ναϊτών Ιπποτών.
Το βιβλίο αρχίζει με τον αφηγητή, Καζαουμπόν, (το όνομά του υπαινίσσεται τον λόγιο Ισαάκ Καζαουμπόν, 1559-1614 αλλά και τον χαρακτήρα ενός λογίου στο έργο του Τζωρτζ Έλιοτ Middlemarch) να κρύβεται φοβισμένος στο Μουσείο Τεχνών και Επιτηδευμάτων του Παρισιού, ύστερα από το κλείσιμο του Μουσείου για το κοινό. Πιστεύει ότι μέλη μιας μυστικής εταιρείας έχουν απαγάγει τον Μπέλμπο και τώρα κυνηγούν αυτόν. Η αφήγηση στη συνέχεια κάνει μια αναδρομή (φλας-μπακ) καθώς ο Καζαουμπόν περιμένει στο Μουσείο να ξημερώσει.
Ο Καζαουμπόν υπήρξε φοιτητής στο Μιλάνο κατά τη δεκαετία του 1970 και η πτυχιακή του εργασία έγινε με θέμα τους Ιππότες του Ναού, ενώ ταυτόχρονα συμμετείχε σε επαναστατικές και αντεπαναστατικές δραστηριότητες των συμφοιτητών του. Κατά την περίοδο αυτή συναντά τον Μπέλμπο, επιμελητή εκδόσεων σε εκδοτικό οίκο. Ο Μπέλμπο τον προσκαλεί να εκφράσει τις κρίσεις του επί ενός χειρογράφου, το οποίο υποθετικά δεν είναι μυθιστόρημα σχετικά με τους Ναΐτες και εκεί ο Καζαουμπόν κάνει τη γνωριμία του καββαλιστή συναδέλφου του Μπέλμπο, του Ντιοταλλέβι.
Το βιβλίο, το οποίο έχει συγγράψει κάποιος συνταγματάρχης Αρντέντι, ισχυρίζεται ότι μέσω ενός μυστικού κωδικοποιημένου χειρογράφου, που ο συνταγματάρχης ανακάλυψε ύστερα από σχετικές έρευνές του, αποκαλύπτει ένα μυστικό σχέδιο των Ναϊτών του Μεσαίωνα για την κατάληψη του Κόσμου. Αυτή η υποθετική συνωμοσία αποτελεί και την εκδίκηση για τον θάνατο των Ηγουμένων του Τάγματος, όταν αυτό διαλύθηκε ύστερα από εντολή του βασιλέα της Γαλλίας Φιλίππου του Ωραίου. Ο Αρντέντι ισχυρίζεται ότι οι Ναΐτες ήταν οι θεματοφύλακες ενός κρυμμένου θησαυρού, ίσως και του Αγίου Δισκοπότηρου του θρυλικού Γκράαλ, το οποίο εξομοιώνει με μια πηγή ραδιενεργής ακτινοβολίας που περικλείει μεγάλη ενέργεια.
Σύμφωνα με τη θεωρία του Αρντέντι, αφού η γαλλική μοναρχία και η Καθολική Εκκλησία διέλυσαν τους Ναΐτες, ισχυριζόμενοι ότι ήταν αιρετικοί, ορισμένοι από τους Ιππότες δραπέτευσαν και εγκαθίδρυσαν πυρήνες σε όλο τον Κόσμο. Οι πυρήνες αυτοί συναντώνταν σε τακτά χρονικά διαστήματα σε προκαθορισμένα σημεία, ανταλλάσσοντας πληροφορίες σχετικές με το Γκράαλ. Στο τέλος, οι πυρήνες αυτοί επρόκειτο να επανενωθούν για να ανακαλύψουν ξανά τη θέση που βρισκόταν κρυμμένο το Γκράαλ και να επιτύχουν, χάρη σε αυτό, την κυριαρχία του Κόσμου. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς του Αρντέντι, οι Ναΐτες έπρεπε να έχουν κατακτήσει τον Κόσμο το 1944 - προφανώς το σχέδιο είχε διακοπεί.
Ο Αρντέντι εξαφανίζεται μυστηριωδώς ύστερα από τη συνάντηση με τους Μπέλμπο και Καζαουμπόν, στην οποία συζήτησαν το βιβλίο του. Ο επιθεωρητής της Αστυνομίας ντε Άντζελις υποβάλλει ερωτήσεις στους δύο άνδρες, αφήνοντας τον υπαινιγμό ότι ανήκει στο τμήμα πολιτικών υποθέσεων, γεγονός που τον οδηγεί να ανακρίνει όχι μόνον επαναστάτες αλλά και άτομα που ισχυρίζονται ότι έχουν διασυνδέσεις με τον αποκρυφισμό.
Ο Καζαουμπόν συνάπτει μια ρομαντική σχέση με μια κοπέλα από τη Βραζιλία, την Αμπάρο. Για χάρη της φεύγει από την Ιταλία και περνά περίπου δυο χρόνια στη Βραζιλία, όπου μαθαίνει για το Καντομπλέ και μυείται στον μυστικισμό της Καραϊβικής. Σε αυτό το πλαίσιο συναντά τον Αλιέ, έναν ηλικιωμένο Ιταλό, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο "κόμης του Σαιν Ζερμαίν". Δείχνει ότι έχει τρομακτικές γνώσεις σε ό,τι αφορά τον αποκρυφισμό. Ενώ βρίσκεται στη Βραζιλία, ο Καζαουμπόν παίρνει μια επιστολή του Μπέλμπο σχετικά με μια συνάντησή του με αποκρυφιστές, στην οποία θυμάται τη θεωρία συνωμοσίας του Αρντέντι χάρη στα λόγια μιας κοπέλας που εμφανώς βρισκόταν σε ύπνωση. Ο Καζαουμπόν και η Αμπάρο παρακολουθούν κι αυτοί μιαν απόκρυφη τελετή της "Ουμπάντα", κατά την οποία και η ίδια η Αμπάρο πέφτει σε ύπνωση, εμπειρία που βρίσκει ιδιαίτερα ενοχλητική και ανησυχητική, καθώς έχει μαρξιστική ιδεολογία και απορρίπτει τις πνευματιστικές και θρησκευτικές εμπειρίες. Έτσι, χωρίζει με τον Kαζαουμπόν και ύστερα από λίγο αυτός επιστρέφει στην Ιταλία.
Επιστρέφοντας στο Μιλάνο, ο Καζαουμπόν αρχίζει να εργάζεται ως ανεξάρτητος ερευνητής. Στη βιβλιοθήκη της πόλης συναντά μια κοπέλα ονόματι Λία και οι δύο νέοι ερωτεύονται και, τελικά, αποκτούν ένα παιδί. Στο μεταξύ ο Καζαουμπόν προσλαμβάνεται από το αφεντικό του Μπέλμπο, τον κύριο Γκάραμοντ (το όνομα αναφέρεται στον Γάλλο εκδότη Κλωντ Γκαραμόν (Claude Garamond) για να αναζητήσει εικονογραφήσεις για μια "ιστορία των μετάλλων" που ετοιμάζει για λογαριασμό μιας εταιρείας. Ο Καζαουμπόν μαθαίνει ότι ο αξιοσέβαστος κ. Γκάραμοντ είναι, επίσης, ιδιοκτήτης ενός άλλου εκδοτικού οίκου, που ονομάζει "Μανούτιο" (αναφορά στον τυπογράφο του 15ου αιώνα Άλδο Μανούτιο), οίκου του τύπου "vanity press", ο οποίος χρεώνει μεγάλα ποσά στους συγγραφείς, προκειμένου να εκδώσει τα έργα τους.
Ο κ. Γκάραμοντ συλλαμβάνει την ιδέα να ξεκινήσει δύο σειρές βιβλίων αποκρυφισμού: Μια για σοβαρές εκδόσεις, εργασία για τον εκδοτικό οίκο "Γκάραμοντ" και μία για τον "Μανούτιο", με την ονομασία "Αποκεκαλυμμένη Ίσις" (αναφορά στα θεοσοφικά κείμενα της Γιελένα Πέτροβνα Μπλαβάτσκι), ώστε να προσελκύσει περισσότερους ματαιόδοξους "συγγραφείς".
Οι Μπέλμπο, Ντιοταλλέβι και Καζαουμπόν γρήγορα βρίσκονται "βυθισμένοι" σε απόκρυφα κείμενα, τα οποία συνδέονται με όλα τα είδη αχνών διασυνδέσεων με πραγματικά ιστορικά γεγονότα. Έτσι, δίνουν στους συγγραφείς το παρωνύμιο "οι Διαβολικοί" και, ταυτόχρονα, προσλαμβάνουν τον Αλιέ ως ειδικό σύμβουλο.
Οι τρεις επιμελητές αρχίζουν να αναπτύσσουν τη δική τους θεωρία συνωμοσίας, το "Σχέδιο", ως εν μέρει σατυρικό και εν μέρει διανοητικό παιχνίδι. Ξεκινώντας από το "μυστικό χειρόγραφο" του Αρντέντι, εξυφαίνουν έναν ιστό από μυστικές διασυνδέσεις. Αρχίζουν, επίσης, να χρησιμοποιούν τον μικρό υπολογιστή του Μπέλμπο, ο οποίος τον έχει ονομάσει "Αμπουλάφια" (αναφορά στον Ισπανό Εβραίο Αβραάμ Αμπουλάφια, ιδρυτή της Σχολής της "Προφητικής Καββάλα". Ο Μπέλμπο χρησιμοποιεί τον υπολογιστή κυρίως για ν' αποθηκεύει τα προσωπικά του κείμενα (στο βιβλίο περιέχονται πολλά αποσπάσματά τους), τα οποία ανακαλύπτει ο Καζαουμπόν καθώς τον ψαχουλεύει), αλλά διαθέτει κι ένα πρόγραμμα που μπορεί να αναδιευθετεί τυχαία τις λέξεις ενός κειμένου.(Συγκρίνετε το πρόγραμμα Dissociated press, που δημιουργεί με τον τρόπο αυτό κείμενα - παρωδίες και το έργο Ars Magna του Ραμόν Λουλ). Χρησιμοποιούν το πρόγραμμα για να δημιουργήσουν τις διασυνδέσεις, οι οποίες εμπνέουν το "Σχέδιο", εισάγοντας τυχαίες λέξεις από τα κείμενα των "Διαβολικών", λογικούς τελεστές (If, Then κτλ) προφανείς "αλήθειες" (όπως "οι Ναΐτες έχουν πάντα σχέση") και "ουδέτερα στοιχεία", όπως η Μίνι είναι αρραβωνιαστικιά του Μίκυ Μάους. Έτσι ο "Αμπουλάφια" δημιουργεί νέο κείμενο.
Οι πρώτες τους προσπάθειες καταλήγουν στην αναδημιουργία (ύστερα από ελεύθερη ερμηνεία των αποτελεσμάτων) της συνωμοσίας της Μαρίας Μαγδαληνής, βασικό σύνδεσμο με το βιβλίο The Holy Blood and the Holy Grail (το Άγιο Αίμα και το Άγιο Δισκοπότηρο) των Μάικλ Μπάιγκεντ, Ρίτσαρντ Λη και Χένρι Λίνκολν (Michael Baigent, Richard Leigh, Henry Lincoln). Ο Καζαουμπόν προτείνει αστειευόμενος ότι ο Μπέλμπο πρέπει να αναζητήσει συνδέσμους σε μη προφανή συμφραζόμενα, όπως η σύνδεση της Καββάλα με τα μπουζί του αυτοκινήτου. Ο Μπέλμπο υπακούει και η έρευνα καταλήγει να συνδέσει το σύστημα παραγωγής και μετάδοσης ισχύος σε ένα αυτοκίνητο είναι μεταφορά του καββαλιστικού "Δένδρου της Ζωής". Ευχαριστημένοι με τα αποτελέσματα του προγράμματος, οι τρεις τους καταφεύγουν στον "Αμπουλάφια" κάθε φορά που καταλήγουν σε κάποιο αδιέξοδο.
Το "Σχέδιο" εξελίσσεται αργά, αλλά η τελική του παραλλαγή εμπλέκει τους Ναΐτες Ιππότες, οι οποίοι κατέχουν ένα αρχαίο μυστικό ενεργειακών ροών, τα "τελλουρικά ρεύματα", που ανακάλυψαν κατά τις Σταυροφορίες. Το αρχικό Τάγμα του Ναού καταστράφηκε με την εκτέλεση του Ζακ ντε Μολαί, μεγάλου του Μαγίστρου, το 1314, αλλά τα μέλη που γλίτωσαν δημιούργησαν ανεξάρτητους μυστικούς πυρήνες σε όλη την Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Όπως και στην αρχική θεωρία του Αρντέντι, κάθε πυρήνας κατέχει ένα τμήμα του Σχεδίου και τμήμα των σχετικών πληροφοριών. Οι πυρήνες συναντώνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ανακατασκευάζοντας σταδιακά το αρχικό Σχέδιο. Στη συνέχεια θα επανενωθούν και, χρησιμοποιώντας την ενέργεια των τελλουρικών ρευμάτων, θα γίνουν κύριοι του Κόσμου. Τα βασικά όργανα που χρησιμοποιούνται σε αυτό το Σχέδιο είναι ένας ειδικά σχεδιασμένος χάρτης και το εκκρεμές του Φουκώ.
Παρά το ότι το "Σχέδιο" είναι εξεζητημένο, οι τρεις επιμελητές εμπλέκονται όλο και περισσότερο στο παιχνίδι τους: Αρχίζουν να πιστεύουν ότι πράγματι μπορεί να υφίσταται μια μυστική συνωμοσία. Η εξαφάνιση του Αρντέντι, το πρωτότυπο "κωδικοποιημένο χειρόγραφό" του δεν μπορεί να έχουν διαφορετική εξήγηση. Όταν όμως η κοπέλα του Καζαουμπόν, η Λία, ζητά να δει αυτό το κωδικοποιημένο χειρόγραφο, καταλήγει σε μια τετριμμένη ερμηνεία του: Το χειρόγραφο δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια λίστα για ψώνια και παροτρύνει τον Καζαουμπόν να εγκαταλείψει αυτό το παιχνίδι, το οποίο έχει αρνητικές γι' αυτόν επιπτώσεις.
Όταν ο Ντιοταλλέβι διαγιγνώσκεται με καρκίνο, τον αποδίδει στη συμμετοχή του στο "Σχέδιο". Διαισθάνεται ότι η ασθένειά του είναι μια θεία τιμωρία για την εμπλοκή του σε μυστικά που έπρεπε να έχει αφήσει ήσυχα και για τη δημιουργία ενός παιχνιδιού που τους ξεπερνά όλους. Στο μεταξύ ο Μπέλμπο εμπλέκεται όλο και περισσότερο στο "Σχέδιο", θέλοντας να αποφύγει να αντιμετωπίσει τα προσωπικά του προβλήματα.
Οι τρεις τους έχουν στείλει στον Αλιέ το χρονολόγιο των μυστικών εταιρειών που εμπλέκονται στο "Σχέδιο", προφασιζόμενοι ότι δεν είναι δική τους εργασία, αλλά προέρχεται από ένα χειρόγραφο που τους παραδόθηκε. Ο κατάλογος περιλαμβάνει υπαρκτές οργανώσεις, όπως το Τάγμα του Ναού, τους Ροδόσταυρους, τους Παυλικιανούς και τους Συναρχιστές, αλλά επινοούν και μια φανταστική οργάνωση, την οποία ονομάζουν "Τρες" (από τα αρχικά των λατινικών λέξεων Templi Resurgentes Equites Synarchici, οι αναστημένοι συναρχικοί Ιππότες του Ναού). Το "τρες" προορίζεται για να αποπροσανατολίσει τον Αλιέ, αλλά όταν αυτός διαβάζει τον κατάλογο, αναφέρει ότι δεν τον έχει ξανακούσει ποτέ. (Η λέξη αναφέρθηκε για πρώτη φορά στον Καζαουμπόν από τον επιθεωρητή ντε Άντζελις, όταν αυτός ρώτησε τον Καζαουμπόν αν το είχε ξανακούσει).
Ο Μπέλμπο επισκέπτεται κατ' ιδίαν τον Αλιέ και του περιγράφει το "Σχέδιο" σαν να ήταν αποτέλεσμα σοβαρής έρευνας. Ισχυρίζεται, επίσης, ότι έχει στην κατοχή του τον μυστικό χάρτη των Ναϊτών. Ο Αλιέ απογοητεύεται από την άρνηση του Μπέλμπο να του επιτρέψει να δει αυτόν τον (ανύπαρκτο) χάρτη και τον ενοχοποιεί ως ύποπτο τρομοκρατίας, ώστε να τον αναγκάσει να πάει στο Παρίσι. Ο Αλιέ αναγορεύει τον εαυτό του ως τον επικεφαλής μιας μυστικής πνευματικής αδελφότητας, η οποία περιλαμβάνει τον Αρντέντι, τον κ. Γκάραμοντ και πολλούς από τους "Διαβολικούς" συγγραφείς. Ο Μπέλμπο αναζητά βοήθεια από τον ντε Άντζελις, ο οποίος μετατίθεται στη Σαρδηνία ύστερα από μια βομβιστική απόπειρα με αυτοκίνητο, και αρνείται περαιτέρω ανάμιξη.
Ο Καζαουμπόν δέχεται ένα τηλεφώνημα για βοήθεια, πηγαίνει στο διαμέρισμα του Μπέλμπο και διαβάζει όλα τα κείμενα που αυτός έχει αποθηκευμένα στον υπολογιστή του και αποφασίζει να ακολουθήσει τον Μπέλμπο στο Παρίσι. Συμπεραίνει ότι ο Αλιέ και οι σύντροφοί του έχουν την πρόθεση να συναντηθούν στο Μουσείο όπου βρίσκεται το εκκρεμές, καθώς ο Μπέλμπο τους έχει εκμυστηρευθεί ότι ο χάρτης των Ναϊτών πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε σχέση με το εκκρεμές. Ο Καζαουμπόν κρύβεται στο Μουσείο, όπου βρίσκεται στην αρχή του μυθιστορήματος.
Την κανονισμένη ώρα, μια ομάδα ανθρώπων συγκεντρώνεται γύρω από το εκκρεμές για μια απόκρυφη τελετουργία. Ο Καζαουμπόν διακρίνει ορισμένα εκτοπλάσματα να εμφανίζονται, ένα από τα οποία ισχυρίζεται ότι είναι ο αληθινός κόμης του Σαιν-Ζερμαίν και ταπεινώνει τον Αλιέ μπροστά στους οπαδούς του. Στη συνέχεια φέρνουν τον Μπέλμπο για ανάκριση.
Η ομάδα του Αλιέ είναι, ή έχουν ξεγελάσει τους εαυτούς τους πως είναι, η ομάδα "Τρες" του "Σχεδίου". Θυμωμένοι επειδή ο Μπέλμπο ξέρει περισσότερα από αυτούς για το "Σχέδιο", προσπαθούν να τον εξαναγκάσουν να αποκαλύψει τα μυστικά που ξέρει, φθάνουν στο σημείο να τον εξαναγκάσουν χρησιμοποιώντας τη Λορέντσα, την κοπέλα με την οποία είναι ερωτευμένος. Ο Μπέλμπο αρνείται να τους ικανοποιήσει ή να τους αποκαλύψει πως το "Σχέδιο" είναι ένα ανόητο κατασκεύασμα, η άρνησή του υποκινεί μια ταραχή, κατά τη διάρκεια της οποίας η Λορέντσα μαχαιρώνεται και ο Μπέλμπο απαγχονίζεται με το σύρμα του εκκρεμούς του Φουκώ. Η ενέργεια αυτή αλλάζει την τροχιά του εκκρεμούς, κάνοντάς το να ταλαντώνεται από τον λαιμό του αντί από το σημείο ανάρτησής του.
Ο Καζαουμπόν δραπετεύει από το Μουσείο μέσω των παρισινών υπονόμων και διαφεύγει πηγαίνοντας στο εξοχικό όπου είχε μεγαλώσει ο Μπέλμπο. Είναι ασαφές στο σημείο αυτό πόσο αξιόπιστος αφηγητής υπήρξε ο Καζαουμπόν και μέχρι ποίου σημείου επινοεί ή εξαπατάται από, θεωρίες συνωμοσίας. Σύντομα μαθαίνει ότι ο Ντιοταλλέβι υπέκυψε στον καρκίνο τα μεσάνυχτα της Παραμονής του Αγίου Ιωάννου, την ίδια στιγμή που πέθανε και ο Μπέλμπο. Το μυθιστόρημα τελειώνει με τον Καζαουμπόν να συλλογίζεται τα γεγονότα του βιβλίου, προφανώς έχοντας παραδοθεί στην (πιθανότατα παραληρηματική) ιδέα ότι σύντομα θα τον συλλάβει κι αυτόν το Τρες. Και όταν αυτό συμβεί, θα έχει την ίδια τύχη με τον Μπέλμπο, αρνούμενος να τους δώσει νύξεις, αρνούμενος να δημιουργήσει ένα ψέμα. Κι ενώ περιμένει, κρυμμένος στο αγροτόσπιτο στο οποίο πριν χρόνια ζούσε ο Μπέλμπο, βρίσκει ένα παλιό χειρόγραφό του, ένα είδος ημερολογίου. Ανακαλύπτει ότι ο Μπέλμπο είχε μια μυστικιστική εμπειρία σε ηλικία 12 ετών, από την οποία αντιλήφθηκε το τελικό νόημα πέρα από τα σημεία και τη σημειωτική. Αντιλαμβάνεται ότι κατά μέγα μέρος η συμπεριφορά του Μπέλμπο και πιθανόν η δημιουργία του "Σχεδίου", ακόμη και ο θάνατός του, είχαν την έμπνευσή τους από την επιθυμία του Μπέλμπο να ανασυλλάβει το χαμένο εκείνο νόημα.
Κλείνοντας αυτή την ανάρτηση θα ήθελα να δώσουμε σημασία στην αρχή του βιβλίου όπου απαντάμε μια τοποθέτηση του Χάινριχ Κορνήλιου Αγρίππα (1486 – 1535 μ.Χ.) της οποίας το νόημα είναι πασιφανές. Δείτε το κείμενο:
Μόνο για σας, τέκνα της µάθησης και της σοφίας, γράψαµε το έργο αυτό. Ερευνήστε το βιβλίο, αφοσιωθείτε σ' αυτόν το σκοπό που τον διασκορπίσαµε και τον βάλαµε σε τόπους ποικίλους αυτό που συσκοτίσαµε κάπου, το καταδείξαµε αλλού, ώστε να γίνει αντιληπτό από τη νόησή σας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Ο Μυστηριώδης Δίσκος της Φαιστού και το Κοσμικό Μήνυμα που μεταφέρει.

Προσφάτως ξεφυλίζοντας ένα περιοδικό ποικίλης ύλης, σκόνταψα σε ένα αρθράκι που επικαλούμενο κάποιον επιστήμονα αρχαιολόγο - γλωσσολόγο εν ονόματι Δρ. Γκάρεθ Oυενς, ανέφερε ότι μεταφράστηκε ο κώδικας του Δίσκου της Φαιστού!!! Αμέσως και με την συνδρομή της νέας τεχνολογίας αναζήτησα στο διαδίκτυο πληροφορίες για το θέμα. Διαπίστωσα ότι σχεδόν κάθε έντυπο και ηλεκτρονικό μέσο το Φθινόπωρο του 2014 είχε αναφερθεί στο θέμα.
Συγκεκριμένα ο Δρ. Όουενς εκτιμά ότι τα σημεία σε γραφή μινωική που είναι χαραγμένα στις δύο πλευρές του δίσκου, διαβάζονται από έξω προς τα μέσα, με την λέξη I-QE-KU-RJA (YGEIAN + AGAPH), να εμφανίζεται σε τρία διαφορετικά σημεία στην μια πλευρά του δίσκου της Φαιστού, η οποία και δίνει και την ερμηνεία της ανάλογα με την θέση που βρίσκεται. Χαρακτήρισε δε τον δίσκο της Φαιστού το πρώτο μινωικό cd-rom στην ιστορία.
Δήλωσε μάλιστα πεπεισμένος ότι το περιεχόμενο του δίσκου είναι μια προσευχή προς την μητέρα. «Η μια πλευρά είναι αφιερωμένη στην έγκυο γυναίκα, ε…