Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Άνγκορ Βατ, η μεγαλύτερη θρησκευτική κατασκευή παγκοσμίως.

Πρόκειται για ένα ναό, στην περιοχή Άνγκορ της Καμπότζης και ξεκίνησε να κατασκευάζεται από τους Χμερ κατά την περίοδο της βασιλείας του Σουριαβαρμάν του II κατά τον 12ο αιώνα ως ο κύριος ναός αλλά και ως η πρωτεύουσα του κράτους του. Πήρε την τελική του μορφή κατά την περίοδο της βασιλείας του Τζαγιαβαρμάν του VII. Αποτελεί βέβαια το σημαντικότερο σύμβολο της χώρας καθώς αποτελεί το μεγαλύτερο ιερό, οποιασδήποτε θρησκείας στον κόσμο και όταν χτίστηκε ήταν αφιερωμένος στο θεό Βισνού.
Στην πραγματικότητα το Άνγκορ Βατ, αποτελεί ένα συγκρότημα σε μια μεγάλη πολιτεία με άλλα κτίσματα. Ο ναός εκτείνεται σε τρία επίπεδα και περιβάλλεται από τέσσερα προστατευτικά τείχη, ενώ η είσοδος γίνεται από τη δυτική πύλη, από έναν διάδροµο 200 µέτρων που προστατεύουν δύο νάγκας (φίδια φύλακες). Το Ανγκορ Βατ ήταν το κέντρο µιας κοινότητας 20.000 ανθρώπων, όπου οι κατώτεροι εισέρχονταν ως το πρώτο επίπεδο µε τις επιγραφές και τις ανάγλυφες παραστάσεις που εξιστορούν πολέµους και σκηνές από τα ινδικά έπη µε τα κατορθώµατα του Βισνού. Οι ιερείς εισέρχονταν για να διαλογιστούν στο δεύτερο επίπεδο και το τρίτο ήταν µόνο για τους βασιλείς και τους αρχιερείς και δεν επιτρεπόταν από όλους η πρόσβαση στο κάθε επίπεδο. Η τεράστια κατασκευή έχει ύψος περίπου 65 μέτρα και γύρω της υπάρχει μια μεγάλη τάφρος, ενώ ολόκληρη η έκτασή της είναι 1,62 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Επιπλέον στην είσοδο και στον μεγάλο διάδρομο που υπάρχει για να εισέλθει κανείς, βρίσκονται κιγκλιδώματα σε σχήμα φιδιών ως προστάτες. Στο συγκρότηµα ανήκει και ο ινδουιστικός ναός Μπαµτεάι Σάµρε, σε απόσταση 3 χλµ., µε εξαιρετικής κατάστασης ανάγλυφες διακοσµήσεις στους τοίχους των Βισνού και του αβαταρ (µετενσάρκωση) του Κρίσνα.
Το Άνγκορ Βατ αποτέλεσε ιερό τόπο διαφόρων θρησκειών όπως του Ινδουισμού, καθώς αυτός ήταν αφιερωμένος στον Βισνού, αλλά και του Βουδισμού. O Βίσνου λατρευόταν κυρίως ως προστάτης και συντηρητής του κόσμου που αποκαθιστούσε την ηθική τάξη τη λεγόμενη «ντάρμα».
Για τη δημιουργία του ναού βέβαια υπάρχουν πολλοί θρύλοι καθώς αποτελεί ένα τεράστιο μνημείο που προκαλεί δέος και θαυμασμό για το πώς κατασκευάστηκε.






 Ο θρύλος του θεϊκού Aνγκορ

Για τη δηµιουργία του Ανγκορ υπάρχουν πολλοί θρύλοι, µια και οι θνητοί δεν πίστευαν ότι µπορεί να είναι ανθρώπινο έργο.
Λέγεται λοιπόν ότι ο θεός Ιντρα που ζούσε στο όρος Μέρου έδωσε ξανά ανθρώπινη ζωή στον γιο του Κετοµελέα µε αποστολή να προστατέψει τον βουδισµό και να φροντίσει το βασίλειο µε δόξα, ευηµερία και ειρήνη. Μια νύχτα ο Ιντρα έστειλε µε το θεϊκό του άρµα στη Γη τον θεό Μετολέι να φέρει τον γιο του πίσω στον Παράδεισο των 33 θεών. Κατά τη σύντοµη παραµονή του ο Ιντρα τον δίδαξε τα 10 βασιλικά καθήκοντα και τον έλουζε επτά φορές την ηµέρα για επτά ηµέρες στο αρωµατικό λουτρό του κήπου του. Μετά προσκάλεσε επτά θεϊκούς βραχµάνους και αφού είπαν µαγικά ξόρκια τον βούτηξαν στα νερά χαρίζοντάς του µακροζωία για πάνω από 100 χρόνια. Μετά µε το θεϊκό άρµα τον πήγαν περίπατο πάνω από τα παλάτια του Ιντρα ώστε να αποφασίσει ποιο του αρέσει περισσότερο για να χτίσει το ίδιο στη γη. Ετσι ξεκίνησε να χτίζεται το Ανγκορ Βατ από τον αρχιτέκτονα Πισνούκα και όταν ο Κετοµελέα ικανοποιήθηκε του ανέθεσε να χτίσει και µερικά άλλα. Την ηµέρα που στέφθηκε βασιλιάς ο Ιντρα κατέβηκε στη στέψη και του έδωσε το ιερό όνοµα «Αρίθα-πολάρε α-χάνο», δηλαδή «πανίσχυρος καταστροφέας των εχθρών», και ονόµασε τη χώρα των Χµερ Καµπούτζα.

 Πηγή: Βικιπαίδεια, η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Ο Λέων του Πειραιώς και τα Χαραγμένα Σύμβολα επί αυτόν.

Το μνημείο αυτό δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα το πότε και για ποιον λόγο κατασκευάστηκε, πότε και για ποιον λόγο τοποθετήθηκε στον Πειραιά. Όλα όσα ξέρουμε στηρίζονται κυρίως σε διηγήσεις και θρύλους. Οι μέχρι τώρα σχετικές έρευνες επικεντρώνονται σε προσωπικές μαρτυρίες όσων είδαν το λιοντάρι με τα ίδια τους τα μάτια κατά την επίσκεψή τους στον Πειραιά.
Aπό τους αρχαίους συγγραφείς δεν έχουμε κάποιο απόσπασμα που να κάνει λόγο για το λιοντάρι. Η πρώτη αναφορά του λιμανιού ως Πόρτο Λεόνε γίνεται σε ναυτικό χάρτη του Γενοβέζου Πέτρου Βισκόντι το 1318. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι το μνημείο δεν βρισκόταν εκεί από πιο παλιά.
Ο Παυσανίας και ο Στράβωνας οι οποίοι περιγράφουν τον Πειραιά κατά την περίοδο της παρακμής του, ενώ αναφέρονται σε πολλά μνημεία, πουθενά δεν αναφέρουν το λιοντάρι. Το γεγονός αυτό οδήγησε τον Αkerblad στο συμπέρασμα ότι φτιάχτηκε περίπου το 2ο μ.Χ. αιώνα. Άλλοι ερευνητές υποθέτουν ότι φτιάχτηκε από τον μεγάλο δούκα της Αθήνας Γκυ ντε Λα Ρος και άλλοι πως φ…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…