Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η ιστορία της Αρχαίας Ψωφίδας



Η Αρχαία Ψωφίδα, φημισμένη από την αρχαιότητα, ήταν χτισμένη στο κέντρο και βορειοδυτικά της Πελοποννήσου, νοτίως της οροσειράς του Ερυμάνθου, ακριβώς στη συμβολή των τριών νομών Αχαΐας, Ηλείας, Αρκαδίας, αλλά και των τριών παραποτάμων του Ερυμάνθου, στοιχείο που χάρισε την ονομασία στο χωριό που βρίσκεται σήμερα στην ίδια τοποθεσία και ονομάζεται Τριπόταμα.Η θέση αυτή βρίσκεται στο ενδιάμεσο της εθνικής οδού    Πατρών Τριπόλεως, απέχουσα 90 χιλ. από την Πάτρα, 70 χιλ. από την Τρίπολη, 50 χιλ. από τα Καλάβρυτα και 57 χιλ. από την Αρχαία Ολυμπία.

Στο σημείο αυτό διασταυρώνονται επίσης και οι οδοί Ολυμπίας- Καλαβρύτων και Πάτρας - Τρίπολης όπου σήμερα είναι έδρα του Δήμου Αροανίας.Στην πόλη - κράτος της Αρχαίας Ψωφίδας έζησε, σύμφωνα με τον περίφημο χρησμό του Μαντείου των Δελφών, "ο ευτυχέστερος, όλων των ανθρώπων, ο εκ Ψωφίδος Αγλαός". Φαίνεται έτσι πως η Ψωφίδα ήταν ένας φημισμένος τόπος, μία περίφημη Αρκαδική πόλη, χάρη στα δημόσια κτίρια και τα σπουδαία τείχη, αλλά και το "ευ ζην" των κατοίκων της.
Ο ιστορικός Παυσανίας, ο οποίος την επισκέφθηκε αιώνες αργότερα, σχολιάζοντας τη φήμη για τον Αγλαό, εκφράζει τη δυσπιστία του " Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να είναι για πάντα ευτυχισμένος, αφού ο καθένας στη διάρκεια του βίου του, αναπόφευκτα, θα συναντήσει κάποτε τον πόνο και την οδύνη;"

Όμως ο μύθος, κατά τη γνώμη μας, δεν εκφράζει μόνο την περίπτωση ενός μεμονωμένου ανθρώπου ή γεγονότος. Συνήθως εκφράζει συμβολικά το κλίμα και το πνεύμα ενός τόπου και μιας ολόκληρης εποχής, τον τόπο και τον χρόνο δηλαδή στο ρου της ιστορίας. Ωστόσο κάθε τόπος που αναπτύσσεται, γνωρίζει την ακμή, την παρακμή, την φθορά και την αναγέννηση.

ΛΕΝΕ ότι η πόλη της αρχαίας Ψωφίδας (τα σημερινά Τριπόταμα ) συνδέεται άμεσα με το μύθο του Ηρακλή, όταν αυτός σκότωσε τον"Ερυμάνθιο Κάπρο" και κατόπιν, όταν εκτελώντας το 12ο άθλο του διέρχεται από τη Σικελία, σκοτώνει το βασιλιά Έρυκα και φεύγει με την κόρη του "Ψωφίδα" στη Φυγία.

Στη Φυγία η Ψωφίδα γεννά δίδυμα τέκνα από τον Ηρακλή, τον Πρόμαχο και τον Εχέφρονα, που γίνονται ηγέτες της Πόλης και μετέπειτα ήρωες των Ψωφιδίων. Κατά αυτήν τη μυθική εκδοχή αρχίζει και η τρίτη δυναστεία των βασιλέων της Ψωφίδας, που συμπίπτει με τη δυναστεία των Ηρακλειδών.

Πολλοί μιλούν για Κάθοδο των Δωριέων. Τι είναι όμως αυτή η κάθοδος; Η επάνοδος τών Ηρακλειδών για την διεκδίκηση τών δικαίων τους, μετά τον διωγμό πού υπέστησαν από τόν Ευρυσθέα, βασιλιά τών Μυκηνών, μετά τον θάνατο τού Ηρακλή.

Το γενεαλογικό δέντρο των Μακεδόνων βασιλέων, λοιπόν, όπως αποδεικνύεται, ήταν Αργείοι, Τημενίδες από το Άργος, απόγονοι δηλαδή του Ηρακλή, οι Ηρακλείδες, μιας και ο Τήμενος ήταν βασιλιάς του Άργους που καταγόταν από τον Ηρακλή, γιο του Δία. Γι’ αυτό και ο Ηρακλής σε επιγραφές αναφέρεται ως Ηρακλής Πατρώος και γι’ αυτό είναι συχνή η παρουσία του σε ειδώλια, νομίσματα, πήλινα σφραγίσματα, πλακίδια και αλλού. Αυτοί, λοιπόν, οι Τημενίδες, οι πρόγονοι του Μ. Αλεξάνδρου, είχαν σχέση και με την αρχαία Ψωφίδα.
Ο δρόμος τον οποίο πιθανώς ακολουθούσαν οι Τημενίδες για να πάνε από το Άργος στην αρχαία Ψωφίδα ήταν αυτός που ακολούθησε και ο Παυσανίας, δεδομένου ότι ο γνωστός Περιηγητής γνώριζε και περπάτησε τη γύρω περιοχή του Λάδωνος ποταμού, όπως ξέρουμε από τ’ «Αρκαδικά» του:

«… ἀνελθὼν δὲ ἐκ Καφυῶν ὅσον σταδίους ἑπτὰ ἐπὶ Νάσους καλουμένας καταβήσῃ: πεντήκοντα δὲ προελθόντι αὐτόθεν σταδίους ἐστὶν ὁ Λάδων. διαβήσῃ τε δὴ τὸν ποταμὸν καὶ ἐπὶ δρυμὸν ἀφίξῃ Σόρωνα διά τε Ἀργεαθῶν καὶ Λυκούντων καλουμένων καὶ Σκοτάνης. [9] ἄγει μὲν δὴ ὁ Σόρων τὴν ἐπὶ Ψωφῖδος: θηρία δὲ οὗτός τε καὶ ὅσοι δρυμοὶ τοῖς Ἀρκάσιν εἰσὶν ἄλλοι παρέχονται τοσάδε, ἀγρίους ὗς καὶ ἄρκτους καὶ χελώνας μεγίστας μεγέθει: λύρας ἂν ποιήσαιο ἐξ αὐτῶν χελώνης Ἰνδικῆς λύρᾳ παρισουμένας. τοῦ Σόρωνος δὲ πρὸς τοῖς πέρασιν ἔστι μὲν Πάου κώμης ἐρείπια, εἰσὶ δὲ οὐ πολὺ ἀπωτέρω καλούμεναι Σεῖραι: ὅροι δὲ Κλειτορίοις τῆς χώρας πρὸς Ψωφιδίους εἰσὶν αἱ Σεῖραι.» [Αρκαδικά, 23, 8-9]

Διόλου απίθανο οι Τημενίδες να ακολουθούσαν και τον γνωστό σημερινό δρόμο Τριπόλεως – Πάου - Ψωφίδος- Πατρών, που θεωρείται ο πιο σύντομος δρόμος. Είναι αυτός που σήμερα λέγεται «111», και συναντιέται με χωριά που είναι πλησίον ή δίπλα στο δρόμο αυτό, όπως, επί παραδείγματι, τα χωριά Σκοτάνη, Πεύκο (=Τσαρούχλι), Σκούπι, Νέα Πάος, Βεσίνι (τα παλιά τα χρόνια ήταν στον κάμπο), Σειρές και Ψωφίδα δηλαδή τα σημερινά Τριπόταμα Καλαβρύτων, του νομού Αχαΐας.

Τα νομίσματα της Ψωφίδας φέρουν πολλές παραστάσεις με τη θεά Άρτεμη και το ελάφι της, το θεό Ερύμανθο, την Πέστροφα του Ερυμάνθου, το κεφάλι της Αθηνάς, τα αρχικά της πόλης ΧΟ,ΧΟ και ένα βελανίδι.

ΠΗΓΕΣ
http://www.erymanthos.eu/
http://www.sakketosaggelos.gr/

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Ο Μυστηριώδης Δίσκος της Φαιστού και το Κοσμικό Μήνυμα που μεταφέρει.

Προσφάτως ξεφυλίζοντας ένα περιοδικό ποικίλης ύλης, σκόνταψα σε ένα αρθράκι που επικαλούμενο κάποιον επιστήμονα αρχαιολόγο - γλωσσολόγο εν ονόματι Δρ. Γκάρεθ Oυενς, ανέφερε ότι μεταφράστηκε ο κώδικας του Δίσκου της Φαιστού!!! Αμέσως και με την συνδρομή της νέας τεχνολογίας αναζήτησα στο διαδίκτυο πληροφορίες για το θέμα. Διαπίστωσα ότι σχεδόν κάθε έντυπο και ηλεκτρονικό μέσο το Φθινόπωρο του 2014 είχε αναφερθεί στο θέμα.
Συγκεκριμένα ο Δρ. Όουενς εκτιμά ότι τα σημεία σε γραφή μινωική που είναι χαραγμένα στις δύο πλευρές του δίσκου, διαβάζονται από έξω προς τα μέσα, με την λέξη I-QE-KU-RJA (YGEIAN + AGAPH), να εμφανίζεται σε τρία διαφορετικά σημεία στην μια πλευρά του δίσκου της Φαιστού, η οποία και δίνει και την ερμηνεία της ανάλογα με την θέση που βρίσκεται. Χαρακτήρισε δε τον δίσκο της Φαιστού το πρώτο μινωικό cd-rom στην ιστορία.
Δήλωσε μάλιστα πεπεισμένος ότι το περιεχόμενο του δίσκου είναι μια προσευχή προς την μητέρα. «Η μια πλευρά είναι αφιερωμένη στην έγκυο γυναίκα, ε…