Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μυστηριώδης μονόλιθος στα ανοιχτά της Σικελίας



Νέο φως στο θέμα των αρχαιότερων πολιτισμών της Μεσογείου αναμένεται να ρίξει μυστηριώδης μονόλιθος ο οποίος βρέθηκε  από αρχαιολόγους στον βυθό, στα ανοιχτά της Σικελίας.
Σύμφωνα με το Journal of Archaeological Science, πρόκειται για έναν μονόλιθο μήκους 12 μέτρων και βάρους 15 τόννων, σε βάθος 40 μέτρων, ο οποίος είναι σπασμένος σε δύο τμήματα και φέρει τρεις τρύπες: μία στην άκρη του, και δύο στις πλευρές του. Το θέμα απασχόλησε και το Discovery News, το οποίο εκτιμά ότι πρόκειται για έναν μονόλιθο 10.000 ετών. Σύμφωνα μάλιστα με τον Ζβι Μπεν Άμπραχαμ, του τμήματος Γεωεπιστημών του Tel Aviv University και τoν Εμανουέλ Λοντόλο, του Εθνικού Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας και Πειραματικής Γεωφυσικής στην Τριέστη της Ιταλίας  θεωρείται ότι το εύρημα αποκλείεται  να αποτελεί προϊόν φυσικών διεργασιών.
To σημείο όπου βρέθηκε ο μονόλιθος ήταν κάποτε νησί και βρέθηκε στο βυθό μετά από κατακλυσμό που έλαβε χώρα πριν από περίπου 9.500 χρόνια. Γενικότερα, η γεωγραφία της λεκάνης της Μεσογείου στο σύνολό της άλλαξε δραστικά λόγω της αύξησης της στάθμης της θάλασσας μετά την τελευταία Εποχή των Παγετώνων- και η Σικελία ήταν μια από τις περιοχές που βίωσε πιο έντονα αυτές τις κλιματικές αλλαγές.
Στη συγκεκριμένη περιοχή (Pantelleria Vecchia Bank) θεωρείται πως ήκμασε ένας αρχαίος πολιτισμός, ο οποίος ενδεχομένως να αποίκισε πολλά νησιά του αρχιπελάγους προτού βυθιστεί 9.500 χρόνια πριν. Όσον αφορά τον μονόλιθο, θεωρείται ότι απαιτούσε σημαντικές τεχνικές δεξιότητες, ωστόσο δεν είναι γνωστό ποια ήταν η λειτουργία του και αν αποτελούσε τμήμα ενός ευρύτερου συγκροτήματος.
Όπως υπογραμμίζει ο Λοντόλο, η μελέτη των περιοχών που βρίσκονται πλέον κάτω από τα κύματα είναι εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι της μελέτης των αρχαίων πολιτισμών στη Μεσόγειο, καθώς το μεγαλύτερο μέρος της γνώσης που υπάρχει σήμερα προέρχεται από έρευνες σε οικισμούς που βρέθηκαν στην ξηρά.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Ο Λέων του Πειραιώς και τα Χαραγμένα Σύμβολα επί αυτόν.

Το μνημείο αυτό δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα το πότε και για ποιον λόγο κατασκευάστηκε, πότε και για ποιον λόγο τοποθετήθηκε στον Πειραιά. Όλα όσα ξέρουμε στηρίζονται κυρίως σε διηγήσεις και θρύλους. Οι μέχρι τώρα σχετικές έρευνες επικεντρώνονται σε προσωπικές μαρτυρίες όσων είδαν το λιοντάρι με τα ίδια τους τα μάτια κατά την επίσκεψή τους στον Πειραιά.
Aπό τους αρχαίους συγγραφείς δεν έχουμε κάποιο απόσπασμα που να κάνει λόγο για το λιοντάρι. Η πρώτη αναφορά του λιμανιού ως Πόρτο Λεόνε γίνεται σε ναυτικό χάρτη του Γενοβέζου Πέτρου Βισκόντι το 1318. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι το μνημείο δεν βρισκόταν εκεί από πιο παλιά.
Ο Παυσανίας και ο Στράβωνας οι οποίοι περιγράφουν τον Πειραιά κατά την περίοδο της παρακμής του, ενώ αναφέρονται σε πολλά μνημεία, πουθενά δεν αναφέρουν το λιοντάρι. Το γεγονός αυτό οδήγησε τον Αkerblad στο συμπέρασμα ότι φτιάχτηκε περίπου το 2ο μ.Χ. αιώνα. Άλλοι ερευνητές υποθέτουν ότι φτιάχτηκε από τον μεγάλο δούκα της Αθήνας Γκυ ντε Λα Ρος και άλλοι πως φ…