Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το μυστηριώδες εγκαταλελειμμένο πλοίο στο Γύθειο.


Το ναυάγιο του πλοίου ''Δημήτριος'' αποτελεί ένα από τα πλέον επιβλητικά αξιοθέατα της περιοχής του Γυθείου. Το εγκαταλελειμμένο σκαρί βρίσκεται εκεί από τον Δεκέμβριο του 1981. Πολλά είχαν ακουστεί για το τι ακριβώς είχε συμβεί στο πλοίο. Κάποιοι μιλούν για παράνομο τσιγαράδικο, άλλοι για λαθρεμπόριο μεταξύ Ιταλίας και Τουρκίας, ενώ δεν έλειψαν και οι πιο ευφάνταστοι που έκαναν λόγω για πλοίο-φάντασμα αγνώστου ιδιοκτησίας. Τελικά, αυτό που ισχύει είναι πως το μήκους 67 μέτρων καράβι μετατράπηκε σε πλοίο-φάντασμα, αφού εγκαταλείφθηκε από τους ιδιοκτήτες του. Το μικρό φορτηγό ''Δημήτριος'' βρίσκεται προσαραγμένο σε απόσταση περίπου 5 χιλιομέτρων από το Γύθειο, στην παραλία της Σελινίτσας από τις 23 Δεκεμβρίου 1981. Σύμφωνα με μαρτυρίες κατοίκων της περιοχής, το φορτηγό ''Δημήτριος'' εγκαταλείφθηκε από τους ιδιοκτήτες του καθώς τόσο οικονομικά προβλήματα της εταιρείας τους όσο και μηχανικές βλάβες στο πλοίο, το ανάγκασαν να ακινητοποιηθεί.


Το πλοίο είχε καταπλεύσει εκτάκτως στο Γύθειο την 4η Δεκεμβρίου 1980, λόγω ασθένειας του πλοιάρχου και της ανάγκης εισαγωγής του σε νοσοκομείο. Εως τον Ιούνιο του 1981 το σκάφος εξακολουθούσε να παραμένει στην ίδια θέση, αλλά οι πλοιοκτήτες ειδοποιήθηκαν από τη λιμενική αρχή ότι το σκάφος κατέστη επικίνδυνο καθώς είχε πάρει κλίση προς τα δεξιά από την εισροή υδάτων στα κύτη του. Από τη λιμενική αρχή ζητήθηκε η μετακίνηση του σκάφους εκτός λιμένα, σε ασφαλές αγκυροβόλιο.

Ωστόσο, δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση από τους πλοιοκτήτες έως τις 9 Νοεμβρίου 1981. Τελικά, το πλοίο έγινε έρμαιο των δυσμενών καιρικών συνθηκών και παρασύρθηκε από το αγκυροβόλιό του. Η τελική θέση του, την οποία και πάλι αποφάσισαν οι καιρικές συνθήκες στις 23 Δεκεμβρίου 1981, είναι η σημερινή στην παραλία Σελινίτσας, βορειοανατολικά του Γυθείου.


Το ενδιαφέρον της ομάδας έρευνας αστικών μυστικών σε αυτή την υπόθεση, κέντρισαν κάποιες αναφορές από μέλη του πληρώματος του σκάφους που μιλούσαν για κάποιο θρυλικό λοστρόμο, όταν το πλοίο ονομάζονταν Klintholm και ο οποίος εξαφανίστηκε σε κάποιο ταξίδι στο Τζιμπουτί. Οι φήμες θέλουν τον θρυλικό λοστρόμο να εμφανίζεται να περπατά στους διαδρόμους του πλοίου κάθε φορά που έχουμε Μπλέ φεγγάρι φαινόμενο που ήταν σε εξέλιξη όταν εξαφανίστηκε. Μάλιστα επισκέπτες της περιοχής, φέτος την 31 Ιουλίου (μπλέ φεγγάρι), αργά τα μεσάνυχτα και ενώ ήταν πλησίον του ναυαγίου, άκουσαν για αρκετή ώρα μελωδικά σφυρίγματα και βαριά βήματα μέσα από το πλοίο. Κάποιοι λένε ότι παραξενεύτηκαν διότι αντίκρυσαν και την σκιά ενός μεγαλόσωμου ανθρώπου που αιφνιδίως χάθηκε στο βαθύ γαλάζιο...!!!
Αλήθεια ή ψέμματα, το ναυάγιο βρίσκεται εκεί για να μας θυμίζει τον θρύλο.

Πηγή: Το ναυάγιο στο Γύθειο

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Ο Λέων του Πειραιώς και τα Χαραγμένα Σύμβολα επί αυτόν.

Το μνημείο αυτό δεν γνωρίζουμε με βεβαιότητα το πότε και για ποιον λόγο κατασκευάστηκε, πότε και για ποιον λόγο τοποθετήθηκε στον Πειραιά. Όλα όσα ξέρουμε στηρίζονται κυρίως σε διηγήσεις και θρύλους. Οι μέχρι τώρα σχετικές έρευνες επικεντρώνονται σε προσωπικές μαρτυρίες όσων είδαν το λιοντάρι με τα ίδια τους τα μάτια κατά την επίσκεψή τους στον Πειραιά.
Aπό τους αρχαίους συγγραφείς δεν έχουμε κάποιο απόσπασμα που να κάνει λόγο για το λιοντάρι. Η πρώτη αναφορά του λιμανιού ως Πόρτο Λεόνε γίνεται σε ναυτικό χάρτη του Γενοβέζου Πέτρου Βισκόντι το 1318. Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι το μνημείο δεν βρισκόταν εκεί από πιο παλιά.
Ο Παυσανίας και ο Στράβωνας οι οποίοι περιγράφουν τον Πειραιά κατά την περίοδο της παρακμής του, ενώ αναφέρονται σε πολλά μνημεία, πουθενά δεν αναφέρουν το λιοντάρι. Το γεγονός αυτό οδήγησε τον Αkerblad στο συμπέρασμα ότι φτιάχτηκε περίπου το 2ο μ.Χ. αιώνα. Άλλοι ερευνητές υποθέτουν ότι φτιάχτηκε από τον μεγάλο δούκα της Αθήνας Γκυ ντε Λα Ρος και άλλοι πως φ…