Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Κάστρο της Ρεντίνας

Στα πλαίσια των περιηγήσεων της ομάδας έρευνας των αστικών μυστικών επί της αρχαίας Εγναντίας Οδού επισκευτήκαμε και παρουσιάζουμε το Κάστρο της Ρεντίνας. Το Κάστρο της Ρεντίνας βρίσκεται επάνω στην κορυφή ενός λόφου, δίπλα στο Ρήχειο ποταμό, στην δυτική είσοδο των Στενών της Ρεντίνας ή Μακεδονικών Τεμπών. Κατοικήθηκε συνεχώς από τα αρχαιότατα χρόνια μέχρι τα πρώτα χρόνια της τουρκοκρατίας, οπότε εγκαταλείφθηκε γιατί είχε υποβαθμιστεί πια η στρατηγική σημασία του και οι Τούρκοι επέλεξαν για τόπο εγκαταστάσεώς τους τη γειτονική Βόλβη. Ίχνη ανθρώπινης παρουσίας στο λόφο μαρτυρούνται από ευρήματα της νεολιθικής ακόμη εποχής. Από τις ανασκαφές που έγιναν από τον κ. Μουτσόπουλο Ν. έχουν βρεθεί πλήθος από νεολιθικά αντικείμενα και εργαλεία σε όλα τα σημεία του λόφου.   Η κατοίκηση συνεχίζεται αδιάλειπτα ως την ύστερη αρχαιότητα. Τότε και συγκεκριμένα περί το 450 μ.Χ. πραγματοποιείται η πρώτη οχύρωση. Είναι σχεδόν βέβαιο πως σε αυτό συνετέλεσε η εποίκηση από κατοίκους της Αρέθουσας, μεγάλης αρχαίας πόλης η οποία καταστράφηκε μετά από  διαδοχικές βαρβαρικές επιδρομές των Βησιγότθων, Έρουλων και άλλων κελτικών φύλων .Η αρχαία Αρέθουσα βρίσκεται  ακριβώς δίπλα στο κάστρο , νοτιοδυτικά αυτού και απλώνεται σε  ένα επίπεδο πλάτωμα ενός χαμηλού λόφου.

Αργότερα ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός (527-565) ενισχύει τις οχυρώσεις και επανιδρύει το κάστρο, το οποίο και καλείται φρούριο Αρτεμίσιον όπως αναφέρει και ο Ιστορικός Προκόπιος (6ος αι.μ.Χ) "Ρει δε τις ποταμός...Ρήχιος όνομα, ος δην χώρα αγαθήν τε και γεώδη ... προσήνης ο ποταμός εστί, γαληνόν το ύδωρ και πότιμον, η γη χθαμαλή, αρόματα πολλά, έλος εύνομον,και ταύτην μεν ευδαιμονίας η χώρα ευ έχει". Από το 570μ.Χ οι Σλάβοι διασχίζουν το Δούναβη προς νότο και καθ' όλη τη διάρκεια του 7ου αιώνα, δεν αρκούνται πλέον σε επιδρομές, αλλά εγκαθίστανται σε μεγάλες ομάδες στην ερημωμένη ύπαιθρο. Δημιουργούν νησίδες πληθυσμού, τις Σκλαβηνίες οι οποίες έχουν δική τους οργάνωση και ηγεσία. Στην κοιλάδα του Ρήχειου εποικίζει το βαρβαρικό φίλο τον Ρηγχίνων οι οποίοι όμως ήταν πιθανότατα βλαχικής καταγωγής και συμπαρασύρθηκαν από την κάθοδο των Σλάβων, καθώς αναφέρονται επανειλημμένα και ως ''Βλαχορηγχίνοι''

  Επόμενος σταθμός στην ιστορία της Ρεντίνας, είναι η ανακήρυξη της σε έδρα επισκοπής περί το 900μ.Χ. Ο επίσκοπος Λητής ονομάζεται πλέον ''Λητής και Ρεντίνας" και εγκαθίσταται στη Ρεντίνα.

  Κατά το δέκατο αιώνα τα τείχη επισκευάζονται, πύργοι επανακτίζονται εκ βάθρων, δημιουργείται το υπόσκαφο κλιμακοστάσιο επισκευάζονται οι κινστέρνες και ανοικοδομείται ο κύριος όγκος των κατοικιών  και των δημόσιων κτηρίων.

  Το κάστρο ακολουθεί την ιστορική  πορεία της Μακεδονίας  κατά τη μεσοβυζαντινή περίοδο. Το 1204 καταλαμβάνεται  από τους Φράγκους Σταυροφόρους ιππότες και γίνετε ένα από τα «δυναμάρια» του φράγκικου βασιλείου της Θεσσαλονίκης. Το κάστρο απελευθερώθηκε από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα της Νίκαιας Ιωάννη Βατάτζη ο οποίος και διανυκτέρευσε στο κάστρο κατά την πορεία του προς τη Θεσσαλονίκη.

  Ακριβώς ένα αιώνα αργότερα (1342),κατά τον δεύτερο Βυζαντινό εμφύλιο, το φρούριο καταλαμβάνει ο Ιωάννης Καντακουζηνός και εγκαθιστά φρουρά. Ακολούθως εκπολιορκεί το κάστρο ο Συργής, κεφαλή των Σερρών, συλλαμβάνει αιχμαλώτους τους στρατιώτες και τους άρχοντες του κάστρου που συνεργάστηκαν με τον Καντακουζηνό, τους φυλακίζει και τους βασανίζει.

  Κατά τη παλαιολόγεια περίοδο ο οικισμός γνωρίζει ανάπτυξη, χτίζονται και επισκευάζονται οχυρώσεις, καθώς και ο μικρός ναός με τρούλο, ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι σήμερα.

  Το κάστρο αποτελεί πλέον, εκτός από έδρα επισκοπής και έδρα κατεπανικίου (Κατεπανίκιον Ρεντίνας ) και αναφέρεται συχνά στα αρχεία των αγιορείτικων μονών.(13ος -14ος  αι.)

  Η Ρεντίνα πέφτει διαδοχικά στους Σέρβους(π.1345) στους Έλληνες (1371), στους Τούρκους (1383), ξανά στους Έλληνες(1402) και οριστικά στους Οθωμανούς (πριν το 1423)

  Με την τελική κατάκτηση από τους Τούρκους αρχίζει η παρακμή του κάστρου που θα οδηγήσει  στη οριστική εγκατάλeiψη του. Στην περιοχή εγκαθίστανται Γιουρούκοι νομάδες και το διοικητικό κέντρο μετατοπίζεται στο Μπεσίκι (σημ. Βόλβη).

Οι κάτοικοι του το εγκαταλείπουν και εγκαταστάθηκαν πιθανώς στο γειτονικό Μόδι. Λίγα νομίσματα του 16ου αιώνα  υποδηλώνουν ένδειξη κατοίκησης μέχρι τον 17ο αι.. Ίσως να είχαν παραμείνει λίγα εργαστήρια τα οποία επεξεργάζονταν το σιδερομετάλλευμα και τον άργυρο που εξορυσσόταν στις γειτονικές περιοχές. Το 17ο αιώνα όμως, είναι σίγουρο πως η πυκνή βλάστηση  έχει καταλάβει ως τελευταίος κατακτητής το κάστρο. Το  δάσος άρχισε να καταλαμβάνει και να καταστρέφει το κάστρο και έτσι με το πέρασμα του χρόνου ο ιστορικός οικισμός λησμονήθηκε. Οι περιηγητές που περνούσαν από εκεί απομακρύνονταν γρήγορα αφού η περιοχή είχε μετατραπεί σε μια επικίνδυνη Κλεισούρα όπου έβρισκαν καταφύγιο ληστές και παράνομοι.

Στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο , οι Γερμανοί οχύρωσαν την περιοχή και ναρκοθέτησαν τον λόφο...

Σήμερα έχουν δημιουργηθεί μονοπάτια τα οποία οδηγούν στο κάστρο και  οι επισκέπτες έχουν τη δυνατότητα να θαυμάσουν όσα μέρη του κάστρου έχουν αποκαλυφτεί και αναστηλωθεί καθώς ο χώρος στο βαθμό που έχει διαμορφωθεί χαρακτηρίζεται ως μερικώς επισκέψιμος.


Δείτε παρακάτω τις φωτό που πήραμε στον χώρο:










Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφτείτε τους διαδικτυακούς τόπους Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια και τον Κάστρο Ρεντίνας.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Ο Μυστηριώδης Δίσκος της Φαιστού και το Κοσμικό Μήνυμα που μεταφέρει.

Προσφάτως ξεφυλίζοντας ένα περιοδικό ποικίλης ύλης, σκόνταψα σε ένα αρθράκι που επικαλούμενο κάποιον επιστήμονα αρχαιολόγο - γλωσσολόγο εν ονόματι Δρ. Γκάρεθ Oυενς, ανέφερε ότι μεταφράστηκε ο κώδικας του Δίσκου της Φαιστού!!! Αμέσως και με την συνδρομή της νέας τεχνολογίας αναζήτησα στο διαδίκτυο πληροφορίες για το θέμα. Διαπίστωσα ότι σχεδόν κάθε έντυπο και ηλεκτρονικό μέσο το Φθινόπωρο του 2014 είχε αναφερθεί στο θέμα.
Συγκεκριμένα ο Δρ. Όουενς εκτιμά ότι τα σημεία σε γραφή μινωική που είναι χαραγμένα στις δύο πλευρές του δίσκου, διαβάζονται από έξω προς τα μέσα, με την λέξη I-QE-KU-RJA (YGEIAN + AGAPH), να εμφανίζεται σε τρία διαφορετικά σημεία στην μια πλευρά του δίσκου της Φαιστού, η οποία και δίνει και την ερμηνεία της ανάλογα με την θέση που βρίσκεται. Χαρακτήρισε δε τον δίσκο της Φαιστού το πρώτο μινωικό cd-rom στην ιστορία.
Δήλωσε μάλιστα πεπεισμένος ότι το περιεχόμενο του δίσκου είναι μια προσευχή προς την μητέρα. «Η μια πλευρά είναι αφιερωμένη στην έγκυο γυναίκα, ε…