Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Αρχοντικό του Σταθμού Νέου Φαλήρου ή Αρχοντικό Βλάγκαλη.

Το 1907 ο Αλέξανδρος Βλάγκαλης που διατελούσε τότε Γενικός Διευθυντής των Σιδηροδρόμων Αθηνών - Πειραιώς, κτίζει κοντά στον Σταθμό του Νέου Φαλήρου ένα Μέγαρο που δεσπόζει στην περιοχή με τον όγκο του. Ο Βλάγκαλης αν και γεννημένος στην Κωνσταντινούπολη (το 1873) μόλις ενός έτους καταφθάνει στον Πειραιά (το 1874) υπό την κηδεμονία του θείου του μηχανικού και επιχειρηματία Νικολάου Βλάγκ. Συνεπώς ο Αλέξανδρος Βλάγκαλης ζούσε στον Πειραιά πολύ πριν την επιλογή του Νέου Φαλήρου για την ανέγερση της οικίας του. Σπούδασε Μηχανικός - Συγκοινωνιολόγος στην Ελβετία (στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης). Αργότερα τον συναντούμε και Πρόεδρο των Διοικητικών Συμβουλίων ΣΕΚ και ΣΠΑΠ αλλά και της Ηλεκτρικής Εταιρείας Αθηνών - Πειραιώς, του Ερυθρού Σταυρού και άλλων Ιδρυμάτων.

Προορισμός αυτού του Μεγάρου είναι η στέγαση της οικογενείας του Βλάγκαλη όσο αφορά τον πρώτο όροφο, ενώ στο ισόγειο λειτουργεί αίθουσα αναμονής των επιβατών του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου, εκδοτήριο εισιτηρίων και το γραφείο του σταθμάρχη του Νέου Φαλήρου. Ήταν ένα από τα πρώτα σπίτια στην Ελλάδα που ηλεκτροδοτήθηκε αφού τόσο οι Σιδηρόδρομοι όσο και η Αθήνα χρωστούν την ηλεκτροδότησή τους στον καινοτόμο αυτό θιασώτη του ηλεκτρισμού.

Η εγκατάσταση αυτή λειτούργησε στον σταθμό του Νέου Φαλήρου μέχρι και το 1930 που οι γραμμές μετακινήθηκαν και το ισόγειο του αρχοντικού δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί πλέον για εκδοτήρια εισιτηρίων και χώρος αναμονής των επιβατών.

Ωστόσο η οικογένεια Βάγκαλη παρέμεινε σε αυτό χρησιμοποιώντας το εξ΄ ολοκλήρου ως κατοικία μέχρι και το 1940. Έκτοτε το κτήριο άλλαξε χρήσεις, ως κατάλυμα του Προσωπικού της Εταιρείας Ηλεκτρικών Σιδηροδρόμων και αργότερα ως Παιδικός Σταθμός ΕΗΣ, Προμηθευτικός Συνεταιρισμός ΕΗΣ, Ιατρεία ΕΗΣ.

Η οικογένεια μετά το 1940 μετακομίζει στην Αθήνα οριστικά όπου στις 23 Μαΐου 1955 ο Αλέξανδρος Βάγκαλης πεθαίνει αφήνοντας πίσω του ένα αξιοσημείωτο έργο, ενώ μεταξύ άλλων είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του και στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο ως Αξιωματικός.

Το αρχοντικό Βλάγκαλη παρέμεινε ακέραιο στην πάροδο του χρόνου, διεσώθη από βομβαρδισμούς, κατοχή και εμφύλιο και κατεδαφίστηκε επί επταετίας μαζί με μια σειρά άλλων ιστορικών κτηρίων σε Πειραιά και Νέο Φάληρο, προκειμένου να υλοποιηθεί το σχέδιο εκμοντερνισμού του Πειραιά που είχε εκπονηθεί.

Ο φόβος του ηλεκτρικού στον σιδηρόδρομο ή ένας αστικός μύθος γεννιέται.

Όταν ο Βλάγκαλης ανέλαβε την ηλεκτροκίνηση του Σιδηροδρόμου οι περισσότεροι μέχρι εκείνη την στιγμή επιβάτες ήταν αντίθετοι με αυτή την ιδέα. Φοβόντουσαν ότι ο ηλεκτρισμός θα τους κάψει!!! Υπήρχε μάλιστα και η φήμη ότι η εταιρεία σιδηροδρόμων είχε συστήσει ειδικά συνεργεία που μάζευαν τα θύματα του ηλεκτρισμού από τον σιδηρόδρομο!!!
Η φήμη αυτή οδήγησε τον Αλέξανδρο Βλάγκαλη με την γυναίκα του Ραλλού Βλάγκαλη κάθε απόγευμα να δίνουν το παράδειγμα, κάνοντας συνεχώς οι ίδιοι τις διαδρομές Αθήνα - Πειραιά και αντίστροφα. Κάποτε όταν αποφασίστηκε να γίνει η μετατροπή του ρεύματος σε τριφασικό, κόσμος μαζεύτηκε με μαύρες σημαίες έξω από την οικία του Βλάγκαλη για να διαμαρτυρηθεί φωνάζοντας "Θα μας σκοτώσετε" !!

Πηγή: Pireorama ιστορίας και πολιτισμού

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Aπομεινάρι από την αρχαία Θάλασσα της Τηθύος νότια της Κρήτης.

Κατα την περιήγηση της ομάδας έρευνας των αστικών μυστικών στο διαδίκτυο ''σκοντάψαμε'' σε ένα άρθρο του πρώτου θέματος με τίτλο Νότια της Κρήτης ο αρχαιότερος ωκεάνιος φλοιός στον κόσμο   το οποίο μας πληροφορεί ότι ο βυθός της Ανατολικής Μεσογείου περιέχει τον αρχαιότερο ωκεάνιο φλοιό στον κόσμο, ηλικίας έως 340 εκατομμυρίων ετών, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα. Συγκεκριμένα πρόκειται για την υποθαλάσσια περιοχή γνωστή ως Λεκάνη του Ηροδότου , που βρίσκεται νοτιοανατολικά της Κρήτης, νοτιοδυτικά της Κύπρου και βόρεια της Αιγύπτου. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ρόι Γκρανότ του Πανεπιστημίου Μπεν Γκουριόν του Ισραήλ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό γεωεπιστημών "Nature Geoscience". Στους ωκεανούς της Γης λαμβάνει χώρα μια συνεχής ανακύκλωση, καθώς στις λεγόμενες ζώνες καταβύθισης ο φλοιός εισχωρεί στον μανδύα του πλανήτη για να αναδυθεί ξανά μετά από εκατομμύρια χρόνια. Ο βυθός των θαλασσών συνήθως έχει ηλικία όχι μεγαλύτε...

Οι μέλισσες του Μπάκιγχαμ ενημερώθηκαν για τον θάνατο της βασίλισσας - Μία παράδοση αιώνων

      Σύμφωνα με τη Daily Mail Ο 79χρονος Τζον Τσαπλ, μελισσοκόμος του παλατιού, κλήθηκε να εκτελέσει ένα καθήκον, που συνιστά παράδοση αιώνων στη Βρετανία. Έπρεπε να ενημερώσει επισήμως τις δεκάδες χιλιάδες μέλισσες του παλατιού για τον θάνατο της Βασίλισσας Ελισάβετ. Τοποθέτησε μαύρες κορδέλες γύρω από τις κυψέλες και μετά ανακοίνωσε με σιγανή φωνή στους πολυάσχολους «εργάτες» τα θλιβερά νέα. Εξήγησε επίσης ότι ο ο βασιλιάς Κάρολος Γ ́ είναι πλέον ο νέος τους κύριος και ότι θα είναι καλός μαζί τους. Η μακραίωνη παράδοση αυτή της ανακοίνωσης του θανάτου στις μέλισσες στηρίζεται σε μία προκατάληψη που θέλει τις μέλισσες να σταματούν να παράγουν μέλι, εάν δεν ενημερωθούν για τη δυσάρεστη είδηση. Πιστεύεται ότι είναι ένα έθιμο με κέλτικες ρίζες και απαντάται όχι μόνο σε Αγγλία, Ουαλία, Ιρλανδία, Ελβετία, Ολλανδία, Γαλλία, Γερμανία, ακόμη και σε μέρη των ΗΠΑ. «Χτυπάς σε κάθε κυψέλη και λες: «Η κυρία μας πέθανε, αλλά μην φύγεις. Ο νέος κύριός σου θα είναι καλός δάσκαλος για ...

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια. Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.  Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις. Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, ...